170 CONGRÈS SCIENTIFIQUE DE FRANCE. 



[[Necmora, [beatus] vir Marcialis, adjectis sccum duobus 

 ildscipulis Austricliano atque Alpiniano, iter quod ei fuerat [a 

 beato Petro] injunctum arripuit. Et, cum caepti itineris matu- 

 ritate viam conficerent, contlg-it ut beatus Austriclianus , 

 unus e comitibus , migraret a saeculo in loco qui Else vocatur. 

 Quo viso , beatissimus Marcialis Romam repedavit , nuncians 

 beato Petro omnia quse sibi in via acciderant. Quem ille 

 percunctatus dixit ad eum : « Quantoeius propera, sumpto 

 bacterio meo in manu tua. Cumque ad locum perveneris quo 

 fratrem exanimem reliquisti , tang-e ex ipso defun cti cadaver, 

 et eg-Q tecum Domino fundam orationem , statimque velut a 

 somno expergiscetur, et continuo]] comitatui [tuo] inlia?- 

 rebit. » Quod ita factum est, ut vulgi fama testat[ur]. Quae 

 ressecundum Evangelii sententiam intelligenda mihi videtur, 

 dicente Domino discipulis suis : « Si habueritis fldem sicut 

 granum sinapis, dicetisliuic monti : « Transi hinc », et trau- 

 sibit. » Quo tacto , membra , quse calore sanguinis fuerant 

 •viduata, extemplo rediviva redduntur, et lucem, quam ami- 

 serat moriendo , propriis cœpit luminibus intuer[i]. Ideo 

 factum quis ambigat, nisi ut beati Pétri fldes claresceret 

 imperantis (1), et beatissimus Marcialis his incitaret[ur] 

 exempl[is] , quibus coronaret[ur] et meritis. 



III. Igitur (2) cum , in destinatis diebus , venisset ad urbem 

 ubi fuerat destinatus , invenit omnem multitudinem populi , 

 diversorum idolorum cultui (3) [vacantem] : qui instant[er] 

 verbum Domini cœpit tidelibus auribus indicare; qui[que] ita 

 suis p[opulum] convertit alloquiis, ut intra paucorum dierum 

 spatia nullus fuerit qui non sibi sal[utare] lavacr[um] vel 

 crucis impression[em] front[i] poposceret; ubi, cum in D[ei] 

 nomine laboris sui fructum maximse messis in [nomine] 

 Domini Jesu Christi , ex animabus populi , in liorrea congre- 

 garet; et (4) omnis multitudo gentilis , superstitution[ibus] 

 de[dita], suis cœpisset obtemperare serraouibus, frequenti 

 admonitione produx[it] gratiam. 



(1) Mss : « Claicscuiil iniiioraniiuiii ». 



(2) Il y a pour lilrc : .( Alla XXX ». 

 (ôjJJIss : Il Culliiiiiî ». 



,4) Msj : Il Vil ». 



