52 J. HARGER OVER HET 



men doen, met die 'arme menfchen, 

 .die^ weleer geïndemneerd, nu tot ar- 

 ^moede komen en veele jaaren alhier 

 /hebben gewoond, van welker plaatfen 

 "men tot antwoord krygt het volftrek- 

 te onvermogen van aerzelver armen- 

 kas? Moet men die nu maar van ge- 

 brek laten omkomen? Het zoude im- 

 mers niet verantwoordelyk wezen, en 

 •wil 'er voor my ook geen deel aan 

 hebben. 



Dit is nu zoo wel het algemeen be- 

 loop, 't welk men in de Diakonyen en 

 Arm-b eftuuringen , wegens de Acten 

 •van Indemniteit , komt te ondervinden. 



Ik vertrouwe, dat allen, die het be- 

 loop dezer zaaken kennen, 'er liever 

 voor zullen zyn , om , ware het mo- 

 gelyk , de Acten in 't algemeen af te 

 fchaffen. Te meer, als men hier by in 

 aanmerking neemt, hoe men in fom- 

 mige Steden van ons Vereenigd Ne- 

 derland, 'er fterk op aanhoud, om aan 

 •alle Gereformeerde vreemde Perfoo- 

 nen, waar van veelen alhier als knegts 

 eenige jaaren gewoond , en hun be- 

 roep geleerd hebben, wanneer zy nu 

 zich willen nederzetten, zulks weigert, 

 om dat hun geboorte-ilad , of dorp 



geen 



