HET ONDERHOUD DER ARMEN. 151 



men ; 'er fchiet dus geen andere wyze 

 overig dan die van door eigen vlyt en 



K 4 fl/-- 



gemeld, welke den wetgeever hier toe bewoo^cn, 

 „ Alleenlyk, dat 'er geen bedelaar onder u en zy.'* 

 Waarna God zyne beloften van overvloed en zee- 

 gen herhaald, die hy zou vervullen in zoo verre 

 zy hem gehoorzaam bleeven , om hun aan te moe- 

 digen ter onderhouding van alle, maar in het by- 

 zonder van deze inzettingen, waarby zy geene 

 vreeze behoefden te hebben van te zullen verar- 

 men. 



Alhoewel men de woorden , alleenlyk enz. op 

 meer dan eene wyze kan opvatten, zy zullen 

 egter altoos aan wy zen; dat fchoon „dcarmenim- 

 „ mer ontbreeken zouden" vs. 11. God egter in 

 h€t welgeregeld en gelukkig Gemeenebcst van Is- 

 raël geen Bedelaar wilde dulden En met reden; 

 want zoo zy uit noodzaakelyklieid tot zulk eenbc- 

 ftaan gedrongen wierden, was het een bewys van 

 de hardheid, de liefdeloosheid, — de geringe zoi- 

 ge hunner broederen, en de overrreeding van die 

 wetten van barmhartigheid , welke hieronderande- 

 ren worden voorgelchreeven. De bedelaars ver- 

 ftrekten dus overal tot fcbande der natie, waartoe 

 zy behoorden , welke eenige van haare leeden , 

 waarop zy zulk eene naauwe betrekking hadden , 

 verpligten zieb tot zulk eene laage en onvrugt» 

 baare leevenswys te vernederen. Maar zoo zy 

 vrywillig buiten noodzaake zich aan zulk een bc- 

 ftaan overgaaven , was het een bewys van de groot- 

 fte laaggeestigheid , toe welke zulken vervalleo 

 waren , en de Overheid was verpligt als handhaaf- 

 fter en uitvoerder der Goddelyke wetten toe het 

 weeren yan zulke luye lediggangers, diealsmed- 

 gezellen der dieven , nu ze eens dien ftap gedaan 

 badden , voor meer buitenfpoorigheden vatbaar 

 war cm. 



Het 



