'^tpS N. H. VA^f CHARANTE OVER 



Tc regt fchreef daarom de grootfte van 's Heilands 



Apostelen in zyn eerden brief aan die van Thesfa- 



lonica. „ Wy vcrmaanen u broeders, dat gy u be- 



jiaarrtigc flille te zyn , en uvj eigen dpigen te deen, en 



'te iherieit met uw eigen handen, gelyk wy U bevüoleij 



hebben: op dat gy ecrlyk wandelt by de geenen, 



;idie buiten zyn , en geenes dings van nooden hebt. „ En 

 'andermual in zyn tweeden brief: „ want wy hoo- 

 ien, dat zommigen onder u ongeregeld wandelen, 

 niet werkende, maar ydele dingen doende, dog 

 de zoodaanigen hcjeehn en vermaanen ivy door onze 

 Heere Jefus Christus , dat z,y met fiilbeid •werkende haar 

 ' figen brood eeten. „Vqn ZOO veel belang wierd deez^ 

 zaak by den Apostel gerekend, dat hy ze tot twee 

 J-eizen tge pnder de fterkfte bewoordingen in de- 

 zelfde gemeinte moest voorllellen. Hoe verre 

 ^yn wv federt lang van deeze voorfchrlften ver- 

 "wyderci, onder den fchyn van barmtiartigheid te 

 oefenen! wie zon zoo hard durven fehynen en 

 zeggen. „ dat zoo iemand niet tuil vjerken hy ook niet ee- 

 f e „en egter dorst diezelfde Apostel, hy die 

 bloed en leeven, die alles voor zyne naasten over- 

 had, dit zeggen, toen hy teThesfalonica verkeerde; 

 en hy dorst het in deezen zelfden zendbrief ftaan- 

 de houden. Maar zoo fprak en fchreef hy volgens 

 zynen last en eigen voorbeeld , die fchoon hy bil- 

 'lyk onderhoud daar en elders, waar hy hetEuange- 

 ~Iium verTcondigde , had kunnen verwagten, nog- 

 thans verkoos dag en nagt te werken , op dat hy 

 niemaind zou lastig zyn, niemand aanleiding, zelfs 

 de minfte aanleiding geeven tot een werkeloos 

 leeven, dgit teegen de Godlyke oogmerken, het 

 belang der mafjtfchappy en den gpedqn naam van het 

 Christendom zoo ftrydig was. 

 - Ten anderpn zou men kunnen inbrengen , , , ftryd 

 'Jiet niet teegen de vryheid, die, in een Gemeene- 

 best vooral, in allen gevalle zoo veel mogelyk be- 

 hoort gehandhaafd te worden, wanneer men den 

 tenen verhindert te geven, en den anderen teont- 

 'v^ïigen, het geen men anders geneegen en ge- 

 woon 



