220 E. LOMBARD OVER DE 



^eeën, waardoor de kuil telkens vol 

 water gefield wordt, het geen hun een 

 ondergang dreigt. 

 Op een kuil-Jcinp wordt fomtfds een 



februik gemaakt, in zwaar weer, van 

 e iooze poorten, om de ilukken 

 in te zetten, waardoor het gevaar 

 étr ftortzeeën wordt vergroot , om 

 dat het water by het ryzen der dobbe- 

 rende kiel geen ontlasting vindt, dano- 

 ver het leyboord; defpiegaten leggen 

 in eest aan ley onder water, door den 

 wind, die met kragt in het byleggend 

 ^eil, het tuig, loef-boord, boot en ley- 

 boord drukt: weshalvenzyin dit geval 

 ter uitloozing van het in de kuil ftaande 

 water niets vrugten, daar 'er anders 

 ^ond^r looze poorten by het ryzen der 

 kiel, telkens nog een gedeelte zoude 

 'kunnen uitvlieten; wanneer de kuil vol 

 water gefteld is, doet het zo een fchip 

 niet alleen dieper treden , maar teffens 

 ook door die groote wigt rank zyn, dat 

 het fchip zwaarder doet werken en o- 

 verhalen, fomtyds zonder te ryzen, 

 een tydlang methet leyboord onderde 

 ^ee blyft legden: in welk geval men tot 

 ■behoud van fchip en zielen fubiet refoil- 

 veert, om het gefchut met gevaar van 



den 



