236 E. LOMBARD OVER DE 



',, aan , dat het verfcheiden malen tot 0- 

 „ ver de roosters onder water viel, 

 ^ geen zeil hoe klein ook konnende by- 

 „ maken, dreven dus op Gods gena- 

 „ de , werwaarts de wind en zeeën ons 

 „ voerden. 



Dit wordt van my (zegt die zee- 

 voogd) en van myn officieren zeker 

 geoordeeld, dat ware Ouwerkerk een 

 kuil'JcbipQQwccst , wy met geen de min- 

 fte waarfchynlykheia ons tuig zouden 

 behouden hebben, indien iets nog er- 

 ger ons niet ware te beurt geval- 

 len (k). 



Wanneer men zo met een kuil/chip 

 die ze e-invallingen tot over de boot en 

 fchuit mogte by wonen, zo zou het ge- 

 heele boven-fchip met boot en fchuit 

 vol water ftaan, waar door het ryzen 

 uit de zee, door die groote perfende 

 zee-wigt, en zuiging door de bak en 

 half-dek, benomen wordt. 



De uitwerkfelen van eenen zwaaren 

 ftormwind, op het onzeker element des 

 waters , deden de rustelooze golven woe- 

 dende verheffen, tusfchen de 3Ó en 40 



gra- 



(Vi) Dit is my medegedeeld uit eene misüve vaa 

 zyn Edele, 



