( 



i) E K I N D E R P o R J E S. 33 



het kind beter, fchoon nog koortfig; 

 het was nog eenige reizen afgeweest; 

 doch de tong bleef beflagen. Den vol- 

 genden of loden dag vond ik het Ly- 

 dertje in alle opzichten verbeterd , en 

 rondom de wondjes meende ik eenige 

 blyken van uitbottinge te zien. Dezen 

 waren den morgen daaraan , den i iden 

 dag der Inenting , zeer zigtbaar , en het 

 Lydertje was minder koortfig , vry kloek 

 en hongerig, de tong eenigzins fchoo- 

 ner en vogtig, en de pis met veel pok- 

 zetfel bezonken , 't welk de drie volgen- 

 de dagen duurde. Des middags werd 

 ik weder geroepen, met berigt, dat het 

 kind, op nieuws, in een ftuip lag. Ik 

 vond de ftuip van denzelfden aart , vry 

 hevig, en met dezelve gepaard geduuri- 

 ge neigingen tot braaken. Men zei my, 

 dat men het eenige raauwe pruimen te 

 eeten gegeeven hadde, meenende, dat 

 zulks geen kwaad konde. Het tegen- 

 deel begry pende, en oordeelende, dat 

 die pruimen, onverteerd in zoo eene 

 ontftelde maag van zoo een gevoelig 

 gemaakt en tot ftuipen gefchikt kind 

 liggende, door haaren prikkel, oorzaak 

 van het nieuwe toeval waren, gaf ik 

 het een braakmiddel, waar door het, 

 FJi. DEELt C een 



