164 L. BICKER OVEB 



ren, met die van onzen tyd', vergely- 

 tende, zou men fchier befluiten, dat 

 deze kwaal tegen het vermogen der 

 Konst haare kwaadaartigheid verdub- 

 beld, en zoo veel grootere flachtingen 

 aangerecht hadde. 



II. Dat men het gebruik dier mid- 

 delen in deze ziekte niet zelden te on- 

 bepaald aanpryst of afkeurt, ofwel niet 

 genoeg onderfcheidt de verfchillende 

 omftandigheden en tydperken derzelve, 

 in weiken zy vcor- of nadeel doen. 't Is 

 hiervan , dat een tralles , tissot en 

 anderen, naar myn inzien, zoo veel te 

 weinig nut aan het Opium toekennen , 

 als een sydenham en huxham 'er ze-r 

 kerlyk te veel aan toefchryven. 



Medio tutisjlmus ibis. 



En dit zelfde heb ik van de Kina, de 

 laating , de fpaanfche vliegen , de buik- 

 zuivering enz. even waar bevonden. 



III. Dat in de behandeling dezer 

 ziekte dikwyls het beste geneesmiddel 

 en de grootile kunst beftaat, in geene 

 of weinige geneesmiddelen toe te die- 

 nen j althans dat men 'er merkelyk min-» 

 ^er geneesmi4deJen in npodig hebbe. 



