lyó J. VEIRAC OVER DE VERNAAUWINÖ 



Het nierbekken was zeer glad , ook 

 vond ik daar , en in het weezen van de 

 nier zelve , geene de minfle verette- 

 ring. 



De Ureter was iets wyder als na- 

 tuurlyk en plantte zich op de gewoone 

 •wyze in de blaas. 



De Blaas , Lyfmoeder en de daar toe 

 behoorende deelen waren gezond, be- 

 balven dat de bodem der Blaas ^ ter 

 regter zyde, uitwendig met een wit 

 krytagtig aangroeifel, zoo groot als de 

 breedte van een kleine mans duim , was 

 bezet. 



De Borst openende, vond ik de reg- 

 ter Long aan het ribbevlies met cene 

 vry (lerke vereen iging vastgegroeit. De 

 ganlche long ter wederzyde had eene 

 donkere bruine kleur, naar het zwart 

 hellende , en was vol zwarragtig en niet 

 zeer vast gefield bloed, Wyders was 

 'er niets ongewoons in. 



Het Hart was buiten gemeen klein, 

 zoo dat het . oppervlakkig befchcuwd , 

 niet meer als de helft van de gewoone 

 grootte en zwaarte had. Behalven dat 

 het bleeker als natuurlyk was, vond ik 

 'er niets by zonder in. 



De Vatm waren,,, toegevallen en 



gantsch 



