250 E. P. SWAGERMAN OVER DE 



en den vooronderftelden bek) ook niets 

 anders over, dan een enkele fchaal of 

 dop. En eindelyk, wat voor 't overige 

 hunne uitwendige gedaante betreft , dee- 

 ze, altioswel verfchillende van de Eu- 

 ropiaanfche, komt my geenfins zooftry- 

 dig voor, dat men daarom dezelve 

 daar onder niet zou konnen plaatzen. 

 Want fchoon derzelver jongen in ge- 

 daante verfchiilen van hun , weêrfpreekt 

 2ulks egter het gefielde niet. De jonge 

 fchildluisjes immers , der by ons beken- 

 de foorten , z^m gekorreld als fegryn le- 

 der, wit gepoeijerd en met dwarfche 

 banden, over het lighaam loopende, 

 verdeeld, hebbende wyders zes korte 

 pootjes, {lompe voeldertjes met fyne 

 draadachtige lighaamtjes tusfchen bei- 

 den , en een foort van lange haairachti- 

 ge vezelen aan 't agterlyf. Dat alles 

 misfen zy oud zynde; en behalven het 

 fchuitvormige foort, welk men op de 

 Perfik- Wyngaard- en fommige andere 

 Boomen vind, behouden zy niets van 

 hunne voorige gedaante. Even dus kan 

 het immers met ons befchreven Infekt 

 gelegen zyn. De Heer HOUTTurN ilemt 

 omtrent hunne Rangfchikking met my 

 overeen , ter plaatze alwaar hy over dat 



ibort 



