OVER DE NAJAARS-KOORTSENJ 69 



en fpuwen een menigte bedorven gal 

 uit, yan verfchillende koleur : fommi- 

 gen hebben looze braakingen, raaken 

 niets kwyt, zyn daar door het be- 

 naauwdst, en doen hun lighaamen 

 veel geweld aan. De dorst is onge- 

 meen groot , en hoewel zy veel drin- 

 ken, 20 lescht dit hun dorst niet, maar 

 fchynen nog te meer te dorften, en 

 weeten denzelven niet te lesfchen. Na 

 dat zy korter of langer, met meer 

 of minder koude , geworfleld en ge- 

 ftreeden hebben , word die koude 

 trapswyze in hitte veranderd, die zich 

 verfpreid over het geheele lighaam, 

 en van eenen droogen aart is: deeze is 

 zeer verveelend, zo dat zy die nieC 

 draagen kunnen , wel eens alles vaa 

 hun iyf af fmyten pm zich te verkoe- 

 len , en men fonijtyds werk genoeg 

 heeft, om hun te weerhouden, dat zy 

 niet in de open lucht loopen, om zich 

 te verlugten. Nu is ook de hoofdpyn 

 hen kwellende, die wel eens tot eenen 

 byzonderen trap klimt, en hun zeer 

 fterk, langduurig en hardnekkig by- 

 blyft, weerllaande alle aangewende 

 middelen. Het is wel eens , zeggen zy, 

 pf hun hoofd berften zoude , hier van 



E 3' ziet 



