572 J. F. VOLTELEN OVER EEN 



't gras, welke hem op 't onverwagtst, 

 na een bcdrieglyke kalmte van negen 

 dagen, deed fneeven. Misfchien wa- 

 ren de etterzakken , welke de goede 

 natuur hadt geformeerd, federt dat 

 het koud vuur gefluit was, juist op dit 

 tydftip gebrooken; en dit als de dade- 

 lyke oorzaak van des lyders dood, 

 aan te merken. 



MORGAGNE, had ons reeds deeze 

 vermaaning, waar van hy de nood- 

 zaaklykheid, uit zoo verfcheide voor- 

 beelden geleerd hadt , nagelaaten , 

 daar hy zegt (a) : Etji propofitae hacte- 

 nus historiae docent ^ quam cito interdum 

 cfferre ex'itium poslint ddores intestinO' 

 rum Jive inflammationis vi , Jtve etiam 

 convul/ïonis , et quam cautum medicum es» 

 Je de c e at et Juspiciofum faeviente hoc mor' 

 bo ; tarnen muit o magis fuspicart et c avere 

 debet, ne mvrbo f e remittente , et quaji 

 abeurte, inanïfpe nonnunquam faUatur. 



Zonderling is het, dat geduurende 

 deezQ fuppuratie ^ g?ene öorrores, hor- 

 ripilationes , noch pu'fationes , zj^ 

 waargenoomen. 



p. Eindelyk verdient nog onze op- 

 mer- 



en) Ep. XXXV, §. 13. — Aciitorwn Morborum 

 tion omnino tuiae fuut Fraedictioues. hipp. f. 2 , 19. 



