020 G. KUIPERS OVER 



toen, vraagt hy: iDaar h bet lam? •— ; 

 ik misgis my zeer, zo dit de handel- 

 wys, zoo dit de taal, van eenen na- 

 denkenden leeftyd is, zoo men hier 

 de character- trekken, eens kinds, of 

 ontluikenden jongelings, niet vindt.— 

 En fchetst ons het antwoord , van 

 ABRAHAM > niet eenen vader af, die zyn 

 ^oon te zwak vindt, om hem de ont- 

 dekking, van het treurig geheim, te 

 doen? — Ofzal men daar uit, datiZAAK 

 het hout droeg , moeten opmaaken , 

 dat hy reeds een volwasfe Jongeling of 

 Man was? — Dan! zou niet een aan- 

 kopmende jongen, fielt hem tusfchen 

 de acht en twaaf jaaren , — wie kan 

 hier juist bepaalen? — zou niet zulk 

 een jongen, die door de verwyvende 

 fpyzen, kleedingen zorgen, van laa- 

 ter tyden, niet verfwakt, maar op het 

 veld opgevoed, aan eene arbeidzaame 

 leevenswys gewoon was, zo veel ligt, 

 ^ropg hout hebben kunnen draagen , 

 fils tot de opoffering genoegfaam was? 

 Doch is he|: nu hoogst waarfcbynlyk, 

 dat i^AAK , nog zeer jong was , hoe 

 hoogst onwaarlchynlyk wordt dus zy- 

 pe voorgewende groote kloekmoe- 

 digfieiö? ^ \Ym ?yn geloof, gelyk 



