t 2 A A K ÖP M O R I A: 62$ 



hem hadt , en de lange jaaren beloo* 

 vende blos, op zyn kaaken gloeidde, 

 ^ich met de uiterfte bezadigdheid, 

 neerlegt, om zich, door zynen Va- 

 der, te laaten keelen? — Wie ftaat 

 niet toe, dat de Zoon den Vader over- 

 treft, dat zyn geloof, al houdt men 

 hem niet meer voor een Kind, al is 

 hy een Man, dat van zynen Vader, te 

 booven ftreeft? — Maar wie kan die 

 aanneemen? Zou dan izaak, in de 

 Schrift , niet voorgefteld worden , als 

 de Vader der geloovigen , als uitmun- 

 tender, dan abraham? Doch vinden 

 v/y dit ergens ? Wordt niet altoos de 

 Vader, boven den Zoon verheeven? 



Verder, hoe vermindert men, door 

 aan izaak zulk eene kloekmoedigheid 

 toe te fchryven, de heldhaftigheid, 

 de waare grootheid, der daad, van 

 ABRAHAM? Hoe veel gemakkelyker 

 moest het hem vallen, den arm op te 

 heffen, tegen eenen zoon, die voor 

 den doodfleek niet vreesde, zelf zyn 

 boezem aanboodt — zynen vader 

 moed infprak — en tot gehoorzaam- 



Rr 3 heid 



