634 G. KUIPERS OVER 



vrees gedreeven, al agter uit loopen- 

 de, den vaderlyken arm hebben zoe- 

 ken t'ontwyken. — Dan eens zal hy 

 voortgeftuwd door eerbied, en lief- 

 de — aangevuurd door eene, op 

 ABRAHAMS rollende mannentraanen 

 gegronde, hoop, — zynen Vader te 

 gemoet gevloogen zyn — zyne han- 

 den gevat — die gekuscht — met 

 heete kindertraanen befproeid heb* 

 ben — hy zal zich op de knyen ge- 

 worpen, al fnikkende, om lyfsgenade 

 gefmeekt, of om uitftel verzogt heb- 

 ben, om nog eerst zyne lieve Moe- 

 der — welke hy nu meer dan ooit 

 mischte —te omhelzen, en in haar 

 armen, beveiliging, voor het oifermes 

 te zoeken; tot dat abraham, voor 

 wien , elk woord , elke kusch , elke 

 traan , van zyn' Zoon , een dolk was , 

 die hem het hart doorilak, onder het 

 hoog vloeijen, van een gety, van ge- 

 mengde aandoeningen , hem vatte , 

 hem bondt, en — hadt GOD het niet 

 verhoed — doorflak. 



§. ir. 



Of moogelyk, komt het, met abra- 

 hams 



