OVER DE FEBRES CATARRHALES. 137 
12. De pols. — Ïs koortfig, rad, 
fchielyk , en niet vol, dan met de ver- 
heffing der koorts. — In de eerfte da- 
gen is hy meer of min ingetrokken, 
ftuipachtig, fomwylen als een koord 
gefpannen, — Met het afnemen der 
ziekte , wordt hy zacht , langzamer en 
natuurlyker. 
„13. De ontlastingen. — Deze hebben 
in de Mebres Catarrbales iets eigenaar-. 
tigs. — Het zweet is van een zuuren 
ftinkenden reuk. — De pis is in den 
beginne dun, ftrookleurig, daarna 
wordt zy troubel, fmerig-olyachtig „ 
aan de wanden van het glas vast hech- 
tende, en geeft weleens een wolkje, en 
daar op volgend wit flymachtig, doch 
meest een roodachtig fmerig zetfel. — 
De buiks-ontlastingen zyn dun en fterk 
_ftinkende, — De fluimen, eerst flymig, 
wit en dun, daarna worden zy dikker, 
kleuriger, en ettergelykende, — Het 
‚ vocht uit de neus, is eerst fcherp en 
dun, doch wordt van tyd tot tyd et- 
terachtig en geel. 
14. De gemoedsgefteldheid. — is ein- 
delyk, in deze koortfen ,„ een’ ken- 
teeken, waarop een Geneesheer bou- 
wen kan, — De moed der lyders ber 
15 zwykt 
