LN 
OVER DE FEBRES CATARRHALES. 144 
ken, is geheel weg, de keel is brandig, 
raauw, en zy voelen in het flikken 
dikwerf eene ongemaklykheid. — De 
pis is in den beginne rood, brandig, 
en fomtyds min of meer troubel, zy 
verwt het glas met eene flymige korst, 
die melkachtig en van eene roodachti- 
ge kleur is. 
n het hevigfte der ziekte, wanneer 
de koorts geduurende vier of zeven 
dagen geklommen is, vermeerderen 
alle de genoemde toevallen, de dorst 
„wordt heviger, de hoest drooger ‘en 
benaauwder, daar komen fpanningen 
op de borst, en pynelyke aandoenin- 
en in het ademhalen by, de hitte is 
Bende en fcherp, de flagäderen, 
kloppen hevig, voornamelyk aan den 
hals, de pyn in het hoofd vermeer 
dert met de verheffinge der koorts, de 
korften op de tong worden drooger, 
zwarter en harder, de pis wordt meer 
troubel , de lyders ontlasten vele dun- 
ne, raauwe, fcherpe en flinkende ftof- 
fen, zy zyn geheel flapeloos, en de 
toevallen worden na hunne onrustige 
fluimeringen, erger, de vermoogens 
worden als ’t ware opgewakkerd, zy 
bevatten zeer fchielyk, doch zyn te 
gode ge- 
