er, 
| 
OVER DE FEBRES CATARRHALES. 143 
der om „hunnen flaap vallen. — Dit 
toeval is in dit tydperk niet gevaar- 
lyk; — neen, maar toont aan, dat de 
natuur aan de fcheiding der: ziekte 
k werkende is, — Immers op 7den 
of raden, zelden op den arftern: 
dag, begint de hoest losfer, de fpan- 
ningen en benaauwdheden ‘minder te 
worden; de ontlasting van ‘dikke ge- 
__bondene, geele fluimen, en van eene 
“diergelyke ftof door de neus vermeer- 
dert, de huid wordt zachter, wochti- 
„ger, de brandende hitte wordt in eene 
__verligtende warmte veranderd, de pis 
_krygt een rooskleurig zetfel, en niet 
zeldfaam wordt er eene gebondene, 
_taaije en lymachtige{tof, door den buik 
‚ontlast, de tong wordt vochtig, “de 
_korften fcheiden zich van dezelve af, 
_ de ademhaling wordt gemaklyker, 
en natuurlyker, het zweet ruikt fterk 
en is verligtende, de trek tot voedfel 
_ vermeerdert, en de lyders krygen, 
_fehoon langfaam, hunne vorige ge- 
__Zondheid en krachten weder:(k). 
ee Ki De sf 
Ee ht AE Dit 
vant dik y É ee 
M ik e, er dre 8 
Pet K # 
DS 
