de OVER DE FEBRES CATARRHALES. 149. 
\__ catarrhale ftoffen, meest afhangen. a 
Waar door het bloed dan eens in het 
hoofd, of in de borst, en dan eens in 
den buik wordtopgehoopt, en de cir- 
_culatie der vochten geduurig afwykin- 
_gen ondergaat. — Niet zelden echter 
gyn zy de voorboden der fprouw. 
__ «XI. Dorst. — Deze is in het be- 
___ gin niet hevig, dan zy neemt met de 
_ woortgang der ziekte toe, — In het 
_hevigfte der koorts is zy onleschbaar , 
___voornamelyk, wanneer de fprouw op 
handen is. — Dan blyft de mond, 
ki fchoon onder eene geduurige bevoch- 
 tiging, geheel droog, en het vocht, 
het welk de lyders by groote hoeveel- 
„ «heden inzwelgen, verflaat in geenen 
_ _deele hunnen dorst. 
XII, Doofheid doet zich niet zel- 
‚den in het einde der ziekte op, en is 
neestäl een teeken van een gelukkig 
„uiteinde; — zy verdwynt langzamer- 
hand metde herftelling des lyders, 
_ XIII. Ont/lastingen van bloed gaan niet. 
zelden met deze koortfen gepaard, — 
ng waar; by anderen eene 
