264 P. HOFSTEDE OVER DEN 
‚kleur dier paarden, van welke aldaar 3 
in onderfcheiding van roode en witte, 
gefproken wordt. Dit zoo zynde, 
(dus redekavelt BOCHART mag men 
vastftellen, dat by Jefaia van ’s gely- 
ken door Serukim en Serikoth, deze of 
gene kleur, betreklyk tot de wyndrui- 
wen en het vlas, wordt aangeduid. 
Maar dan volgt teffens, dat ppmv) Sa- 
ruk of (pe) Sarik, zoodanig een kleur 
moet beteekenen, welke alle de drie 
onderwerpen, paarden, wyndruiven en 
plas, met elkanderen gemeen hebben. 
Dit erkend zynde, kan hier om geen 
andere kleur gedagt worden, dan om 
de geelagtige, als zynde alleen de na- 
tuurlyke van vlas, en te gelyk eigen 
aan paarden en druiven, of derzelver 
„voet. Weshalven men by de voor- 
noemde Propheten, in plaats van 
BRUINE paarden, van UITGELEZENE 
planten en van FYN vlas, zou behoo- 
ren te lezen GEELE paarden, GEELE (hb) 
plan- 
(h) Men leest in onze Overzetting Pef, XVI: 8, 
„EgelyR boven reeds gemeld is), ”de velden van Hes- 
ps bon zyn verflaauwd , [ook] de WWynflok van Sib- 
vo maj de Heeren der Heidenen hebben: hare witgelen 
sn Ze Planten verpletterd”, maar men kan de laatfte 
woorden aok vertalen; doot wiens uitgelezene plans 
#2 
