344 P. NIEUWLAND OVER DE 
Dit zoude het non plus ultra der 
Christenen zyn! Eh dan eerst zoude 
men met alle redenen ftaven kunnen, 
dat de laatstmogelyke middelen waren 
uitgeput; ja, dat het nu, (wen zoo eer 
ne Vergadering vrugteloos was pe 
fcheiden) bleek, dat het werk der be- 
keering van de Jooden, een ftuk was, 
xt geen de allerbyzonderfte tusfchen- 
komfte van Gads hand vereischte! 
Zouden niet wel de tyden hier toe ry- 
per zyn, dan voorhenen, gemerkt on- 
der de vermoogende Jooden veelen 
zyn, die zich, federt eenige jaaren, op 
de fchoone wetenfchappen. met de 
‚ bosrt bevlytigen „en hier door hunne 
verftandelyke vermoogens uitzettende, 
meerder vatbaar worden, voor eene 
gezette en beredeneerde onderhande- 
ling? Ik weet het, gy zult inbrengen, 
hoe veel famenkomíten, die, om en by, 
aan de beftipte voorwaarden voldeer 
den, zyn ’er in de voorige eeuw niet 
gehouden, om b. v. de Lutheranen _ 
met de Calvinisten te hereenigen; dan 
hoe is alles op niet uitgeloopen! Doch — 
alhier, dunkt my, is het onderfcheid — 
_tetasten: de evengemelde byeenkom- 
ften waren niet zonder eigenbelang, 
Em 
