„ 
362 G. KUIPERS OVER DE H. s, 
snaar zelve eenen kop, en op lange reis 
zen, ook eenen Bardák (waterkruik) me 
deneme. — Doch wie kan die berigten 
benutten, die zig niet herinnert, de 
waterflesch , of, nap, van SAUL 1. SAM. 
XXVI: 12, 16; of het zeggen, van 
ELIA, tot de Weduw, te Zarphath 
1 Kon. XVII: ro; haalt my toch: een 
weinig waters in DIT vat; naamelyk in 
die water-nap , welke hy haar overreik- 
te, en op zyne reis, van de Beek Krith, 
naar Zarphath, met zig in den boe- 
zem droeg; — of het Gefprek van jr- 
sus, met de Samaritaanfche Vrouw (k) ; 
\ | - OQ 
(k) Wanneer wy daar in, naar zon. IV: 7 lee- © 
zen, dat de Zaligmaker, naast de Pozteine JAKOBS 
gezeeten zynde, tot de Vrouw zeide: geef my drin- 
en; en dat er, als eene reden, voor dit verzoek, 
wordt bygedaan: want zyne Leerlingen waren flad- 
waards gegaan, om fpys te koopen , dan ryst terftond 
de vraag op: hoe lag daar in de reden, om welke 
Hy, van die Vrouw drinken vroeg? Zou Hy dit ge-- 
daan hebben, om dat Hy de hulp zyner Leerlingen 
nu misfchende, of zig zelven, uit vermoeidheid , niet 
helpen -kon, of, uit hoogmoed, of gemaks-zugt, 
niet helpen wilde? noch het een, noch het ander: 
zyn volgend gefprek leert, dat Hy niet zo zeer was 
„afgemat; en jesus die gekoomen was, om te dienen , … — 
was niet te trots, of te traag , om zig zelven te hel- 
pen. -Waarom vergt Hy dan die moeite, van deez’ …— 
onbekende, en dat wel, om de afweezigheid, zyner —_ 
Discipelen? Hier van kan men wel eene reden vin- 
dense 
Fi 
