408 J.F. MARTINE T 
te vangen, menigmaalen zodanig met 
Ys bezet raaken in zodanige tyden, 
dat het zelve de ftokken uit den grond 
los rukt, en ze naar boven doet fchiee 
ten; en dat, meenen veelen, helpt de 
bovengemelde ftelling bevestigen. — 
Nog meer, de Touwen der Dreggen, 
die veertig ponden zwaar zyn, en uit-_ 
geworpen, om het ligte Vaartuig vast 
te doen leggen, worden dikwerf, by 
eene formeering van Groand-ys, der- 
maate daar mede omzet, dat zy er 
door: uit den grond worden gerukt, 
en de Vaartuigen driftig worden; en 
-hier uit haalt men eenen anderen aan- 
„drang voorhet gezegde gevaelen. — 
Eindelyk, de Netten der Wolendamfche 
-Visfcheren, door de Zee gefleept, op 
eene diepte van twaalf of meer voeten, 
om Garnaaten en Spiering te vangen, 
raaken, by zodanige Ys-formeeringen, 
zo vol van Grond-ys, datze naar bo- 
‚„venfchieten, en het Visfchen geftaakt — 
„moet worden; en dit, meent men, 
zdogt: allesaat ij: wl 
In-onze Kivieren, oordeelt men, 
nieuwe proeven voor de genoemde 
stelling aan te treffen, De Voorftan- 
gers van de Ysformeering op den 
