Ai 
420 oF. MARTINET GON 
Zy, in groote klompen zich daar aat 
gezet hebbende, waar door alles lige 
ter wordt, dan de bovenftaande ko= 
lom Waters, met zulke dingen niet 
opfchieten en boven komen? Klaage X, 
niet onze Visfchers, dat zy, als dan, 
het visfchen ftaaken moeten, wyt 
hunne netten driftig worden? Ans 
Dit alles in aanmerking genom 
gynde, gaat het zeker, dat de opper-_ 
vlakte der Wateren, alleen en aller 
eerst, door den Vorst getroffen word 6 
dat ’er alleen kleine Ysplaatjes gefor= 
meerd worden, in den beginne onzi 
baar voor het oog; dat deeze, teru 
de oppervlakte nog geene korst krygt, 
door de fchommelingen der Wateren 
naar beneden raaken; dat zy, mits het 
fel Vriest, gaande weg grooter wor 
den, en beneden niet ontdooijen, we 
gens de met zich gevoerde koude, en 
kortduurendheid des tyds ; dat zy, by 
ftilte of door den tyd, grooter en uit- 
gebreider geworden zynde, o fchie- 
ten, dewyl zy ligter dan het Wat 1 
zyn; en dat zy dus, eindelyk, op 
Oppervlakte, eene gelyke fchots ol 
korst vormen. Op den grond, die al 
toos warmer dan der Wateren opper 
vlake 
C 
eh 
\ 
9 
