DES PLANTES RUBIACÉES. 409 
tereà hilus n semine lateralis à radiculà distat : undè minuitur hujus 
cum Rubiaceis affinitas ; 3°. ratione numeri partium in fructu discre- 
pant a Rubiaceis dispermis tùm Richardia, G. t.25,tricocca coccis mo- 
nospermis indehiscentibus, tm Plocama, GE. t. 1 96, cui bacca sicca 
tenuis trilocularis trisperma. Utraque tamen herbacea et habitu simi- 
lis Rubiaceis herbaceis, procul dimoveri nequit : parvi faciendus 
ergô numerus in fructu ternarius. Prætereà Richardia et Spermacoce 
aliæque confines herbaceæ forsän ad gymno-dispermas rectius pro- 
pellendæ; 4°. Pagamea, plerisque Rubiacearum caracteribus instructa 
et pariter stipulacea, fructum prodit non inferum, sed superum aut 
vixinfrà cum calice concrescentem, ide ordini non certà estadjuncta 
sed tantüm affinis, alteriüs cum Gærtnerâ confini GF.t. OL pri- 
mordium ordinis novi Apocineis aliquantulüm analogi : huic etiam 
fortè consocianda tùm Fereira Vand. Bras. 21. t. 1, {ùm Fagræa iis- 
dem à nobis jamdudüm adjecta, utraque tamen Rubiaceo more Oppo- 
sitifolia ac stipulacea ; 5°, quædam alia genera, caracteribus nonuul- 
lis iguotis imperfecta, hic ad calcem dubiè reponuntur. 
Mern. du Muséum. \. G. - ba 
