4^7 



Ilostrum sursum vergens, acutum, Liscüs trans- 



*- 182, Gesn. de Aquatilibus p, i. Acaruane. 



— !25. Sic dicta Menola schiava cyaneis coloribus 



Icviter picta est. 



. — 127. Vide Annal. du Mus. Vol. 13. P. 25.fig.17. 



— 128. Id. est cum Chaetodonle nigro, nobis. Vide 



Osservaz. Itliologiche jam citatas. 



— 131. Rond. p. 306. Passeris species prima. De- 



laroche Ann. du Mus. T. 13. p. 357. = ^. ca. 

 A.40. V. ^. P. 10. C. 13. 



— 1J2. Haec varietas tarn in prona quam in supi- 



na parte aculeata, ejusdemque colori» est. 



— 134. Vide meas Osserv. Ittiyolog. jam citatas. 



Individua pedalia in llomandiolae littora nü» 

 raro captantur. 



— i55- '37- Vide meas osservat. Ittiolog. jam ci- 



tatas. 



— i58. An Plcur. michrochirus. Ann.] du Mu«. Vol. 



15. p. 356. pl. 20. flg. 2. 



— 139- Vide meas osservat. Ittiolog. Pleuronectoidcs 



Solea. 



—■ 144. Cnvi'er M^moires du Museum d'Hist. Nat. 

 Vol. 1. p. 226. 



~ 145- Ad var. a pertinet E xnsföv Rond. p. C15. 

 An var. 2 Annal. du Mus. Vol. 13. p. 55c. Var. 

 l). pertinet ad alherinam llond. p. 216. An var. 

 Annal. du INIu*. Vol. 13. p. 253. 



— 146. Inter has varietates conspicuae sunt Ci'cvolo 



proprie diitiis et Buosega. Primus est var. 2. 

 Annal. du Mus. p. 358- Vol. 13. PI. 20. fig. 4. 

 Secundus vero est var. i. 1'. 21. f. 7, De alia- 

 rum varietatum differentiis satis in meo opere 

 locutus sum. 



— 148. Arted. syn. p. 14. gen. 4. no. 1. var. ß. Sic 



dictam Papalina esse puto Apli^am Phalericam 

 Rond. et Aldrov. p. 212. 



— 1511 Vide Cuvier Mimoires du Mua. d'Hist Nat. 



Vül. i. p. 457. 



— 152. Gonvenit cum Salmonc Arted. Gen. pisc. 12. 



no. 5. et Syn. p. 23 no. 3- differt tarnen a Salm, 

 Trutla. Bloch ßonnat. etc. Individu, nostra ha- 

 bent D. i3. A. 10, V. 9. P. 13. C.21. 



— i53. Aphanitii. 



Charact. Gen. Cor/tns squamls valldissimls te- 

 ctum, quarum maxima subrotundaadnucliam. 



Caput inter oculos compressum, rostrum nbtu- 

 sum, rictus obliquus fere verficalis maxillae 

 dentlhusaequalibus labiisquc e.xiguis, inferior 

 £uperiori longior est, sursum versa. M. B. 

 4. vel 5. radiaCa. 



= 488 



Linea lateralis nulla. 



Pinnae simplices, ventrales mediae, dorsali» et 

 analis fere parallelae, lumbares. 



Frae piscis parvitate, sceleti ossa, crassissima, 

 robustissima. 



Sp. t. Aphanius Naniis. A. aspectu robuste, co- 

 Jori argenteo subflavo plernmque punctis mi- 

 nutissimi» nigris asperso, fasciis sti'ictis trans- 

 versi» atris irregularibus is vel 13 ad latera, 

 pinnis subrotundis. D. 11. A. 11. V. 6. P. 15. 

 C. 22. 



— 2. Aphanius fascialus. A. aspectu venustiori, 

 fasciis lalii transversis subcaenileis 8 vel 9 ad 

 latera, quarum intervalla flavescunt. Pinnis fla- 

 vis, , dorsalis anterius nigra et cum anali as- 

 surgens, ventralibus acuminatis. D. 12. A. 12.V. 

 6. P. 14. €. 25. 



Observat. Hospites nostris dulcibus et marinis a- 

 quis recentes, constantes, bipollicares ad sum- 

 mum, communissimi, infesti, fecundissimi. Si 

 squa ipsi« mutetur, multum vivunt in vitreis. 

 Amara sapiunt, non adniitluntur in cibis. 



No. 158. Recentiores duas species confunderunt, sa- 

 ti» bene ab Aldrovando distinctas, sub noraine 

 Crprinus Brama. Species nostra *st Cj-prinus 

 iatus ejusdera Aldrov. p. 641.642. 



— 162. Daubenton Encyclop. Melhod. ChevaAe; 



non e«t lamen Chevane Bonnat., ncc C^p. Ce- 

 phalui ejusdem auctoris. 



— 163. Cfprino Cephalo aflinis , a quo dh oris hia- 



tum an£;ustiorem, minoremque radiorum pin- 

 n.)« annalis numerum differt. Aculeorum emis- 

 sio non tantuin in hac Cyprinorum specie de- 

 •terminato tempore üt , verum etiara in quibus- 

 dam aliiä. Hoc phaenomenum muUumstudii 

 meretiir. Cyprinorum tantutn est? Cyprini 

 patiimtur omnes mutationem hanc? klares 

 tantum vel foeminac ? Id omni aetate succe- 

 dit? Fricatus temporis est? Cui bonum? 

 Qiiomodo fiunt mucrones ? Quoraodo evanes- 

 cunl? etc. 



— 164. DilYert a €y.p. Alburno recentiorum, est ta- 



rnen ^/6«/a Jonstoni T. 26. fig. 2. et Bell. p. 318. 

 519. Cyp. totus argenteus saepe punctulis ni- 

 gris adspersus. 



-r- 165. Idem est cum Gyp. Benacensi. Pollini. 



3(^ I&a6c 6«» bim 58cifa)Tct; 6eS vorf!c5<n6<w 2fuffa. 

 ^ti , txn mir ttcfelbe jur ^bcfanntmac^ung in Sfutfdjlanl) 

 mitjugfbcn bie föüte ^atte, felbfl ixn größten T.W\\ bec 

 ob«n »crjrid;nctcn Sii'd)e gcfcben, unb mic^ if)rfc fdjönen 

 Suberfitung unb '^lufbciüa^rung gefreut. Ilt6crf)aupt finbet 

 man in 06«ntati(n mtf^recc |'ci)6n{ ic(;t^y»l03i|'c()c t^umm^ 



