2 I. CiCINDELIDAE. - CiCINDELA. 



Latr. van het ras rif aria Latr., uit Blijenbeek in Limburg; hier is de middel band eenigszins hori- 

 zontaal en het lichaam donker gekleurd; het ras *riparia Latr. komt alleen in het hooggebergte 

 voor. — Bij a. i n t c g r a St. (L.VI), welke niet synoniem is met monasteriensis Westh. is de mid- 

 delband breed, nagenoeg recht, althans weinig gebogen (Wageningen). — Bij a. c o p ii I a t a 

 Beuthin [adjuncta Beuth., semiapicalis Beuth., circnmflexa Beuth. (L.VI) is de onderste eindvlek 

 A^an den schouderband uitgetrokken en vereenigt zich op de schijf der dekschilden met den middel- 

 band; de witte teekening is zeer breed. ; hiertoe behoort ook het exemplaar uit Gelderland dooi' mij 

 vermeld, bij hetwelk het uitgezakte gedeelte van de schoudervlek zich sterk verbreed en met den 

 dwarsband samenvloeit; tot deze ab. wordt ook nog gerekend eene afwijking, bij welke de apicale 

 vlek der dekschilden met het midden A^an den middelband samenhangt (niet inl.). Horn enüoeschke 

 vernielden een semicircnmflexa-vorn\(a. *semicircumflexa nühi) bij welke de middelband, resp. de 

 middelste rand vlek, langs den zijrand zich hetzij met de schoudervlek, of wel alleen met de topvlek 

 verbindt.Bij Schinveld(Limb.) is eene ab. gevangen, bij welke de onder-eindvlek van den schouder- 

 band zich als eene breede lob voordoet, zonder zich, zooals bij a. copulata Beuth., met den middel- 

 band te vereenigen. — Wanneer de middelband, evenals bij m a r i t i m a Latr., meer of minder 

 rechthoekig van het zijstuk afgaat, zoo vertoont dit laatste, bij exemplaren uit de noordelijke stre- 

 ken van Europa, van binnen meestal eene kleine, naar voren gerichte spits, welke bij m a r i t i m a 

 slechts zelden en nimmer zoo sterk aangeduid is. In zuidelijke streken, waar de vorm met geknikten 

 band nagenoeg altijd voorhanden schijnt te zijn, ontbreekt deze spits in den regel; dergelijke exem- 

 plaren van de Fransche kust werden hoogst waarschijnlijk, maar ten onrechte, ook als m a r i t i- 

 m a geduid. Ik zag van den liierboven beschieven vorm (p s e u d o-m a r i t i ni a von Lenger- 

 ken ^) enkele exemplaren uit ons land, vooral een zeer opvallend uit Oisterwijk (B.98). Bij eene 

 groote serie exemplaren, uit alle deelen van ons land, varieert de middelband aanmerkelijk wat de 

 gedaante aangaat (zie nader: Horn en Roeschke 1. c). — Bij a. d i 1 a c e r a t a Beuth. is de middel- 

 band van den zijrand losgelaten, in afzonderlijke vlekjes opgelost of wel ontbreekt deze geheel, be- 

 halve het korte zijstuk en de eindknop (L.IV). — Bij a. s t r i a t o-s c u t e 1 1 a t a Beuth. is het 

 schildje van evenwijdig loopende rimpels voorzien. Ook is eene a. ui c I a n o s t o ni a Schenkling, 

 met bruinachtige bovenlip, bekend. — Nog zouden, volgens Horn en Roesrhke, zwarte en zwart- 

 achtige, alsmede blauwe en blauwachtige kleur-aberraties bekend zijn, welke echter niet in Neder- 

 land zijn waargenomen. 



€. niaritiiiia Latr. (spinigera Esch.) (C.N. 1.28. L3.) ^). C4roenachtige en fraai groene exemplaren 

 noemde ik v i r e s c e n s nov. ab. (B.111). Bij a. b a 1 1 i c a Motsch. (B.110) (de humeralis-vorm 

 van Hom en Boeschke) is de schouder-halvemaanvlek onderbroken. Deze, uit de Russische Oost- 

 zee-provinciën en uit Finland bekende, ab. werd bij Noordwijk aan Zee, Juni, en ook bij Zeeburg 

 (Amsterdam) gevangen. Op laatst genoemde vindplaats was deze soort, met zand voor de dijken, 

 ingevoerd, maar sedert jaren verdwenen. Of de a. haltica reeds eerder in West-Europa is waargeno- 

 men, is mij niet bekend. Bij a. *abbreviata Beuth. eindigt het neerdalende gedeelte van den middel- 

 band in eene spitse punt, zonder eind vlekje. Bij a. *copulata Beuth. {semihumeralis Beuth.) is de 

 schoudervlek met het midden van den middelband verbonden. Volgens von Lengerken komen ook 

 exemplaren van C. m a r i t i m a Latr. voor, bij welke de middelband als bij li y b r i d a gevormd 

 is; hij noemt die: forma *intermedia. 



In hoever C. h y b r i d a L. en m a r i t i m a Latr. inderdaad twee afzonderlijke soorten zijn, is 

 volstrekt nog niet uitgemaakt. Een scherp onderscheid aan te geven is m. i. niet mogelijk, alleen 

 zou de vorm van den top van de middellob van den forceps, wanneer het verschil werkelijk con- 

 stant is,voor twee soorten pleiten. De sculptuur van het voorhoofd is m.i. niet altijd zoo opvallend 

 verschillend als J. Edwards aangeeft en wat de tint der vleugels aangaat komt mij dit onderscheid 

 ook niet scherp voor. Ook in de teekening der dekschilden blijkt nu ook geen scherp verschil te be- 

 staan, wat de forma pseudo-maritima van h y b r i d a en de forma intermedia van ni a r i t i m a 

 bewijzen. James Edwards onderscheidt beide soorten aldus: 



Voorhoofd overal regelmatig in de lengte gestreept, als een plaat geplooid ijzer. 

 Vleugels licht bruinachtig-doorschijnend, de aderen bruin. Top van de middellob van 

 den forceps (aedeagus) als een driehoek, van welke de zijden tweemaal zoo lang zijn als 



de basis liybrida L. 



Voorhoofd aan w e e r s z ij d e n regelmatig in de lengte gestreept, maar in het mid- 

 den vormen de strepen een netwerk en bevinden zich eenige diepe haarstippen. Vleu- 

 gels eenigszins melkachtig-doorschijnend, de aderen, behalve die naast de costa en de 

 mediaanader, tamelijk gelijk gekleurd. Top van de middellob van den forceps als een 



') Dr. ron Lenucrken (in: 15orl. Ent. Zeits. LVII). — Onafhankelijk van genoemden auteur gaf ik in 

 de Entoni. liericht X '. 9S denzelfdcn naam aan dozen vorm; die van v. Lenuerken heeft dus de prioriteit. 



-) Zie: ./. Edwards, On C i c i n d e 1 a h y b r i d a L. and ni a r i t i m a Latr., in:Entom. Monthly 

 Mag. lf)i:i. 



Hans von Lengerken, Zur Biologie von C 1 e i n d e 1 a ni a r i t i m a mul C i c i n d e 1 a h y b r i d a, 

 in: Deutsch. Ent. Zeit. 1916 en: Über C'iciudcla hybrida L. und subsp. inaritima Latr. von 

 der Ostpreussischen Kuste; in: Deutsch. Ent. Zeit. 1917. 



