I. CiCINDELIDAE. - CiCINDELA. 3 



driehoek, van welke de zijden in lengte gelijk zijn aan de basis, daardoor gelijkende op 



den bek eener pen niaritinia Latr. 



€. t r i s i g n a t a Latr. (infracta Klug, incompleta Fairm.) (L.I). Deze, langs de kusten der 

 Middellandsche- en Atlantische ^) zeeën voorkomende, soort werd, in gezelschap van C. m a r i- 

 t i m a Latr., gedurende een paar jaren, in groot aantal vliegende aangetroffen bij Oostvoorne, 

 Aug., doch is daar sedert verdwenen; thans werd zij bij honderden aan „de Beer" bij den Hoek 

 van Holland. Juli, waargenomen. Op blz. 27 Col. Neerl. I, zou zij in de tabel bij 3 aldus tusschen 

 gevoegd kunnen worden: 



3 Kaaktasters geheel metaalkleurig. Kop weinig breeder dan het halsschild 3' 



Kaak- en liptasters, behalve het eindlid, witgeel. Kop, met de zeer sterk uitpuilende 

 oogen, veel breeder dan het halsschild. De zijden van het halsschild en de borst vrij 

 lang, de coxae en de dijen dicht wit behaard. Dekschilden met gewone, niet korrelige 

 bestippeling. Bovenzijde in kleur met C. m a r i t i m a overeenkomende en even ver- 

 anderlijk in tint, de stippels der dekschilden op den bodem blauwachtig. Dekschilden 

 met geheel witte epipleuren en 3 smalle, witachtige banden of vlekken, nl. eene 

 halvemaanvormige schoudervlek, welke zich met haar achtersten tak tot iets over 

 het midden der dekschilden naar binnen buigt, aan het uiteinde iets verbreed en 

 slechts weinig haakvormig gekromd is, een naar buiten sterk gebogen middelband, 

 welke naar binnen tot aan het midden der dekschilden reikt en dan plotseling ver 

 naar achteren haakvormig uitgezakt is, terwijl het uiteinde nabij den naad zich meer 

 of minder verbreed, en eindelijk eene bandvormige topvlek, welke eene, naar voren 

 gerichte haakvormige, voortzetting uitzendt, die nagenoeg in hetzelfde niveau gele- 

 gen is als het uiteinde van den middelband ; de middel band verbindt zich met een 

 witachtigen randzoom, die meer of minder volkomen tot aan de schouder- en de 

 topvlek doorloopt. Bij de.bij ons niet waargenomen, a *suhsiduralis Souverb. ver- 

 breedt zich de witachtige bandteekening zoo sterk dat in het uiterste geval de grond- 



kleur alleen om het schildje overblijft Lengte 9 — 11 mm trisignata Latr. 



3' Zie verder wat in de tabel na 3 volgt ... de soorten: canipestris L., Iiybrida L. en 



maritinia Latr. 

 1'. silvatica L. (similis Westh.) (C.N.I.27.1.4.). Exemplaren met eenigszins groenachtigen weer- 

 schijn zijn: a. virescens Beuth. — Bij a. Ii u in e r a 1 i s Beuth. (L.VI) is de schoudervlek niet 

 onderbroken. — Bij a. i n t e r r ii p t a Beuth. (L.VI) zijn de middelband, en ook de schoudervlek, 

 onderbroken (Oosterbeek). — Bij a. a b b r e v i a t a Beuth. (L.VI) is de middel band verkort, het 

 afdalende binnenste gedeelte ontbreekt (de humeraal-lunula is onderbroken of tot een klein vlekje 

 op de schouderbuil gereduceerd) ; bij Breda, Hilversum en Putten ( Veluwe). — Bij a. *subinterrupta 

 Beuth. is de schoudervlek niet, de middelvlek daarentegen w e 1 onderbroken. — Bij a. *fennica 

 Beuth. verbreedt zich de middelband aan den zijrand, hetzij in de richting van de schoudervlek, 

 hetzij, maar veel meer, naar de tegengestelde richting; in het eerste geval zou zelfs, tengevolge van 

 de verkregen verbinding van den middelband met de schoudervlek, de semicircumflexa-vorm van 

 Hornen Eoeschke (a. semicircmnflexa mihi.) gevormd zijn. — Bij a. h ii n g a r i c a Beuth. (L.IX) 

 gaat, vanaf de rondachtige zijvlek nabij het uiteinde eene witte randlijn naar den top (Venlo). — 

 In het Leuvenumsche bosch werd een $ gevangen, bij hetwelk de witte teekening op de dekschilden 

 bijna ontbreekt; van de humeraal halvemaanvlek zijn slechts twee uiterst kleine vlekjes over, de 

 dwarsband achter het midden is geheel verdwenen, terwijl zich vóór het uiteinde nog eenz eer klein, 

 nauwelijks zichtbaar, wit stipje bevindt; het exemplaar is zorgvuldig ontvet geworden; ik noem 

 deze s 11 b i 111 m a c u I a t a nov. ab. Bij Heerde werd een exemplaar gevangen, dat ook bij het 

 leven in plaats van geelachtig- witte, oranjeroode vlekken vertoonde (B.116). 



€. gernianica L. (angustata Fisch., subtnuicata Chaud, laeta Motsch.) (C.N.I.27.1.5). Deze soort 

 werd nog bij Venlo, Valkenburg en bij Zierikzee, in meerdere exemplaren, tegen een aarden 

 wal van het drooggeniaakte dijkwater, verzameld. — Bij a. *seminuda Dalla Torre ontbreekt de 

 topvlek op de dekschilden. Bij a. *sohrina Dej., uit Tirol, Zuid-Beieren en Opper-Italië, zendt de 

 vrij groote, zijdelingsche middelvlek een smallen, korten, schuinen tak naar binnen uit. Beuthin 

 beschrijft nog drie aberr. uit Frankrijk (Dept. Manche); de a. *Blensei, levendig groen, met witte 

 humerale-halvemaanvlek en daarvan afgescheiden grootere rand vlek, die uit de samenvloeiende 

 middel- en topvlek bestaat; de a. *Oberthüri, als Bleusei, waarde humerale maanvlek, de middel- 

 en topvlek tot een breeden randzoom versmolten zijn; ook nog de a. *sei7iiapicalis Beuth. {catalo- 

 nica Beuth.) bij welke de bovenzijde levendig groen, de humerale halvemaanvlek onderbroken is 

 en de middel- en topvlek tot een breeden randzoom versmolten zijn. 



In het Juragebied van België is deze soort algemeen. Merkwaardig is dat voor vele jaren een 

 exemplaar in een der straten van den Haag gevangen werd; waarschijnlijk met planten of zoden 

 van elders aangevoerd. 



') VMgens A. Fauvel: Manche, Carteret! Baie d'Avranches! Cancale ! Quiberon! Ile d'Oléron! Giroude, 

 Laudes, Biarritz. 



