II. Carabidae. - Carabus. Cychrus. 11 



peld; zeer veranderlijk in kleur, groenachtig, roodkoperkleurig, bronzig, violetachtig of donker 

 geelkoperkleurig. 



In de zeeprovinciën (behalve op Texel) is C. a r v e n s i s niet bekend ^). 



Cychrus rostratiis Linn. ^) (C.N.I.45.3.1). Volgens Roeschke ^) zijn van deze soort twee rassen te 

 onderscheiden, nl. : 



1-. de subsp. caraboides Linn. (1758, Syst. Nat. X. p. 418 (Tenehrio) nee Fabricius) = coadu- 

 natm De Geer (1774) = rostratiis Fabr. (1775)= rostratiis Ganglb. (1892). 



2-. de subsp. *rostratus Linn. (1761, Fauna Suec, edit. II p. 226 {Tenehrio) (= ehngatiis Audi- 

 net — Serville). 



Het ras caraboides Linn. (= rostratiis plurim auct.) komt voor in Nederland, Zuidelijk Dene- 

 marken, in Noorwegen, Middel- en Noord-Zweden, Duitschland, geheel Frankrijk (behalve het 

 Noord-Oostelijk gedeelte), Zwitserland, Opper-Italië, Oostenrijk, Hongarije en West-Rusland, van 

 Polen tot Lapland. Dit ras heeft de grootste verbreiding en duidt op rostratiis Linn. der duitsche en 

 fransche auteurs en der Coleopterologen in 't algemeen. Het andere ras: *rostratiis Linn. wordt aan- 

 getroffen in Zuid-Zweden, Noord-Denemarken, Engeland, Noord-Oostelijk Frankrijk, de Pyre- 

 neeën (pyrenaeus Kr., kleine exemplaren), Piemont, Zwitserland, Zuid-Hongarije, Wolhynië en 

 plaatselijk in Noord-Duitschland (Munster in Westfalen en bij Berlijn). 

 Het onderscheid dezer beide rassen blijkt uit de hier volgende tabel: 



Lichaam wat meer gedrongen en meer gewelfd, zwak glanzig. De granulatie 

 der dekschilden minder scherp aangeduid en meer samenvloeiende. Halsschild w e i- 

 n i g of niet langer dan breed, meer ovaal, de zijden naar voren in eene 

 convexe bocht versmald, voor het midden afgerond of slechts zeer zwak hoekig, voor de 

 basis ternauwernood of slechts zeer zwak opgebogen, de achterhoeken gewoon 

 afgerond; de basale indruk matig d i e j:). Dekschilden meer hoog gewelfd, 

 k o r t - o V a a 1, bij het (^ veelal tegen de basis sterk versmald en naar het uiteinde 

 breed afgerond, bij het $ zwak toegespitst. Anale segment in de omgeving der anaal- 

 seta nagenoeg of geheel glad. Voordijen, vooral bij het (J, duidelijk knots- 

 vormig. Voorschenen op de bovenzijde gewoonlijk zwak, maar duidelijk convex ge- 

 bogen, zeldzamer recht. Lengte 155—20 mm. Hiertoe rekent Roeschke twee variëteiten 

 (formae minores), nl. var. ronvexus Heer en var. pygmaeus Chaud.; geen van beiden in 



ons gebied ras caraboides L. 



Lichaam doorgaans iets grooter, gewoonlijk meer gestrekt, eenigszins 

 mat. De granulatie der dekschilden grover en scherper aangeduid. Halsschild m e e s- 

 tal veel langer dan breed, eenigszins r e e h t- of eenigszins zeshoekig, 

 van voren aan de zijden zwak afgerond, naar achteren iets versmald, met sterk opge- 

 bogen, veelal lobvormig ontwikkelde en de smalle basis z ij w a a r t s o v e r s c h r ij- 

 d e n d e achterhoeken ; de basale dwarsindruk diep en b r e e d, de schijf van voren 

 slechts zwak gewelfd. Dekschilden in beide seksen 1 a n g-o vaal, naar achteren meer 

 of minder toegespitst. Anale segment naar buiten, naast de anaalseta, iets ge- 

 rimpel d. Voordijen bij het <^ meestal zeer zwak knotsvormig. Voorschenen gewoon- 

 lijk recht of met zwak concaaf-, zelden convex gebogen bovenrand. Lengte 16i— 21 

 mm. Hiertoe rekent Roeschke eveneens twee variëteiten, eene grootere, meer gestrekte 

 (var. *Hoppei Ganglb. = elongatvs Hoppe) en var. *Costae Emery, welke evenmin bij 



ons gevonden worden ras *rostratus L. 



Volgens Schilsky komt de var. *Hoppei Ganglb. [elongatus Hoppe) in de Rijnprov. en Westfalen 

 voor, wat Reitter betwijfelt; volgens Ganglbauer daarentegen in Zwitserland en een deel van Zuide- 

 lijk-Oostenrijk. Volgens Oanglbauer onderscheidt zich deze var. van het type, door de meestal aan- 

 zienlijker grootte, het veel langer en smaller, naar voren en naar achteren veel minder versmald, 

 halsschild, welker zijden vóór het midden iets hoekig en achter het midden iets uitgebogen zijn, 

 benevens hoekige, slechts aan den top afgeronde, zeer sterk opgebogen achterhoeken, zoo ook 

 door de langere, scherper- en tot aan de basis gekorrelde, veel doffere dekschilden. 



Volgens Schilsky komt de var. * pygmaeus Chaud. in de Vogezen voor; volgens Oanglbauer daar- 

 entegen is deze een hoog-alpine vorm, uit de oostelijke Alpen, Karpathen, Sudeten en verder in 

 Noordelijke Europa; deze vorm is veel kleiner dan het type, met meer glanzige bovenzijde, afge- 

 ronde, slechts weinig opgebogen achterhoeken van het halsschild, met zwakkeren dwarsindruk 



•) ('. de Lapouge (Cara b ii s de la Tourbe des Alluvions ancieuues k Elephas primigeiiius (C'ampi- 

 nien) de Soignies (Belgique) iii : Ann. Soc. Ent. de Belg., Briixelles 1903, p. 231 ) vermeldt twee hoofdvor- 

 men van C. a r v e n s i s uit het veen, welke geen volkomen overeenstemming vertoonen met de thans 

 aldaar levende vormen. 



-) Ook in den Cat. Col. Eur. 1906 en bij Ganalhauer is Linné de auteur; Reitter daarentegen schrijft: 

 Fahr. Bedel noemt de soort : caraboides Linn. (= rostratus Linn., elongatus Berv.) ; Schilski/: 

 caraboides Linn., met de var. rostratus Linn. ( = anr/ustatus Heer). 



^) Dr. Hans Roeschke: „Monogr. der Carabiden- Tribus C y c h r i n i" (in: Ann. Mus. Nat. 

 Himg. V, 99 — 277, tab. 4; 1907 en „Die Cychrini der palaarktischen Region", Auszug aus Dr. 

 HüHS Roeschkes' „Monographle der C a r a b i d e n-Tribus Cychrini" l.c. von dr. Karl Daniel. 



