II. Carabidae. - Nebria. Notiophilus. Omophron. 13 



bezit ik uit den Haag en Arnhem. De var. K I i ii c k o w s t r ö m i Mjöberg (B.117) ^) (welke 

 met i b c r i c a Oliveira synoniem blijkt te zijn) van de Faroër beschreven en sedert ook bij 

 Lübeck '-), op zilten bodem, gevonden, is ook uit Nederland bekend; ik zag exemplaren uit 

 Bergen-op-Zoom, Hilversum, Nijmegen, Mook, Cuyk en Venlo (dus niet alleen op zilten bodem); 

 bovendien een belgisch exemplaar uit Calmpthout. Het onderscheid met het type is aldus: 



Aciitertarsen op de bovenzijde beliaard (men ziet duidelijk, wanneer de haartjes wat 

 afgewTCven zijn, de liaarstippels). Stippelrijen op de dekschilden zeer grof gekerfd, breed 

 en diep ingedrukt. Voorste dwarsindruk op het halsschild tamelijk vlak. Lichaam 



iets gewelfd, aan de zijden afgerond brevicollis F. 



Achtertarsen, behalve de twee eindborstels op het klauwlid, kaal (zonder eenige aan- 

 duiding van overgebleven haarstippels). Stippelrijen op de dekschilden slechts fijn ge- 

 kerfd en weinig ingedrukt. Voorste dwarsindruk op het halsscliild diep. Lichaam meer 



afgeplat, met nagenoeg parallele zijden var. ibericaPauhno d'Oliveira. 



Panl Me l/er ^) zegt zeer terecht dat, wanneer deze nieuwe var. eene goede soort zou zijn, dan 

 ook de Zuid-Europeesche, halophile var, salina Fairm., als soort zou moeten worden beschouwd. 



Notiophilus ■*) aqiiaticiis F. (semipunctatus F., metallicus Waterh., parvulus Waterh.) (C.N.I. 

 47.6.1). Bij a. *obsoletus Dalla Torre zijn de stippellijnen op de dekschilden grootendeels uitge- 

 wischt (mij onbekend). De a. *obscurus D. Torre duidt op zeer donkere, bijna niet bronzige, 

 exemplaren. 



N. p 11 s i 1 1 u s Waterh. (aestuans Motsch., longipennis Putz., bigeminus Thoms) (C.N.I.47. 

 en L.VIII). Bij den Haag, Utrecht, Hilversum, Zutphen, Dordrecht en Stadskanaal. De a. *trisiis 

 Hanel duidt op zeer donkere, bijna niet bronzige exemplaren. 



N. Il y p o c r i t a Putz., Spaeth (laticollis Petri, Reitt.) (B.86 en 100). Deze soort is het naast 

 verwant aan palustris Dfts., heeft eveneens roodachtige schenen, doch onderscheidt zich 

 vooral, doordat de strook langs de zijden en de buitenste tusschenruimten der dekschilden u i- 

 t e r s t f ij n en d i c h t g e c h a g r i h e e r d, terwijl bij p a 1 u s t r i s deze gedeelten glad en 

 sterk glanzig zijn. De heer P. van der Wiel maakte mij ojjmerkzaam op een paar andere verschil- 

 punten, welke bij de auteurs niet vermeld zijn. De kielvormige langsstrepen op het voorhoofd 

 loopen bij N. h y p o c r i t a duidelijk evenwijdig aan elkaar, bij N. p a 1 u s t r i s divergeeren zij 

 daarentegen meer of minder, soms opvallend sterk. De schedel is bij X. p a 1 u s t r i s aan weers- 

 zijden, over een groot gedeelte in de breedte, duidelijk bestippeld en slechts in het midden dof en 

 uiterst fijn gechagrineerd ; bij N. h y j) o c r i t a daarentegen is deze over de geheele breedte dof 

 en uiterst fijn gechagrineerd en hoogstens slechts in de uiterste zijhoeken een weinig bestipjield. 

 Bij een groot vergelijkingsmateriaal is mij gebleken, dat deze verschilpunten als regel inderdaad 

 in aanmerking komen en slechts bij hooge uitzondering het onderscheid niet zoo scherp in het 

 oog valt. Ik zag van deze soort meerdere exemplaren uit de provinciën Gelderland, Noord-Brabant 

 en Limburg, uit 't Gooiland, alsook een enkel exemplaar uit Wijk aan Zee en Loosduinen. Komt 

 ook op het Duitsche Noordzee-eiland Borkum voor.. 



N. bigiittatiis F. (semipunctatus Strm.,latus Waterh., striatus Waterh., nitidus Waterh.). (C.N.I. 

 47.6.4.) ^). Bij Breda werd een exemplaar met een bijkomend groef je achter het midden op het 

 linker-, bij Putten op de Veluwe een met een bijkomend groefje achter het midden op het rechter 

 dekschild gevangen. Ook werd bij Apeldoorn een exemplaar gevangen, bij hetwelk een bij- 

 komend groefje (achter het midden) op de 4e tusschenruimte der beide dekschilden aanwezig is; 

 dergelijke exemplaren werden wel eens ten onrechte als N. q u a d r i p u n c t a t u s Dej. ge- 

 determineerd; ik noemde deze: p s e u d o-q uadripiinctatus nov. ab. (L.IX en B.100). 



Omophron ^) limbatus F. (dubius Hrbst., coccinelloides Petagna) (C.N.I.48.7.1). Het genus 



») Mjöberg, in: Entomologisk Tidskrift 1915 en Archiv för Zoologi, Bd. 10. 1916/17). 



=) Benick, in: Entomol. Mitteil. Bd. III X°. 1/3 8 Febr. 1919. 



^) Paul Meyer: „Ist nicht Nebria Klinckowströmi Mjöberg niir eine Varietat von X. 

 brevicollis F.?" in: Entom. Blatt. 15 Jahrg. 1919. 



*) Zie: Dr. Franz Spaeth, „Uebersicht der palaarktischen Arten des Genus Notiophilus Dumé- 

 ril" (in: „Verh. d. K. K. Zool.-botan. Ges. in Wien, XLIX 1899). 



J. Edwards, Contribution to a knowledge of the British N o t i o p h i 1 i, in: Entomol. Monthlv Ma- 

 gaz. serie II vol. 24 X°. 280, 1913. 



en P. Dupuis, Coleoptera adephaga, Carabidae, subfam. X'otiophilinae, 

 1912 CXXXIV (Wytsman, Genera Insectorum). 



*) In: C.N.I. 47, bij 6, alinea 1, staat: „derde tusschenruimte bijna gelijk aan de tweede en de vierde 

 enz.", lees: „vierde tusschenruimte bijna geiyk aan de derde en de vijfde enz.", aangezien de ruimte 

 langs den naad als Ie tusschenruimte moet beschouwd worden. Hetzelfde geldt ook voor de daarop 

 volgende beschrijving van X. q u a d r i p u n c t a t u s. 



*) Zie: E. Rousseau, Omophroninae. 1908. LXXXIII {Wytsman. Genera Insectorum). 



Dr. Friedrich von Rabe, Zur Lebensweise des Omophron limbatus L., in: Entom; Bliitt. 

 VI Jahrg. 1910. 



en: UI. Banninger. Zur Kenntnis der Gattung Omophron Latr. (Palaarktischen Arten) in: 

 Deutsch. Ent. Zeitschr. 1915. 



