14 II. Carabidae. - Omophrox. Bt.ethisa. Elaphrus. Dyschirius. 



o m o p h r o n Latr., dat, behalve door den eigenaardigen habitus, nog door een aantal andere 

 bijzonderheden, als de vorm van het halsschild, de prothorax, het grooter aantal strepen der 

 dekschilden, de bouw der larve enz., eene eigenaardige plaats onder de Carabidae inneemt, 

 werd leeds door ClairviUe en later door Lameere tot de Dytiscidae gerekend. Volgens A. 

 Sonenov ^), die het adernet der vleugels, welke het meest met dat der Carabidae overeen- 

 stemt, onderzocht, moet het genus O m o p h r o n onder de Carabidae gerangschikt blijven. 

 Bij a. 111 a c II I a t i p e n n i s Pic vertoonen de dekschilden een niet gehande metallische tee- 

 kening, maar is deze gereduceerd tot veranderlijke vlekken; zeldzamer dan het type. Bij a. 

 *disj>inctus D. Torre (B.99) is de eerste der drie golvende donkere dwarsbanden op de dekschilden 

 tot drie stippen gereduceerd ; wel komen bij ons exemplaren voor, bij welke die band uit drie, niet 

 samenhangende, deelen bestaat, waarvan de middelste breede over den naad loopt. Bij Eibergen 

 ving ik een exemplaar, bij hetwelk de bronsgroene tint op de vlekken en banden totaal ontbreekt 

 en deze deelen zwart zijn; ik noemde deze nigromaculatus nov. ab. (B.99). 



BU'tliisa iiiultipuiictata L. (C.N.I.48.8.1). Bij a. *r]ilorotica D. Torre zijn halsschild en dekschilden 

 groen. 



Elaphrus cupretis DftscTi. (riparius Oliv., uliginosus Ulig.) (C.N.I.49.9.2). Bij Denekamp, Juni, 

 werd een exemplaar gevangen, dat over de geheele bovenzijde diepzwart, eenigszins lakglanzig 

 is; slechts op de omgeslagen zijden van halsschild en dekschilden, op de geheele onderzijde, en op 

 het voorste gedeelte van den kop, is de bronskleur nog overgebleven (B.119). 



E. riparius L. (paludosus Oliv., intermedius Kirby) (C.N.1. 49.9.3). Vele exemplaren zijn op de 

 bovenzijde zeer donker gekleurd; bij a. a t r a t u I ii s H. Wagn. is de kleur zelfs pekzwart en zijn 

 de spiegelvlekken op de dekschilden diep zwart; bij de meeste dergelijke exemplaren ontbreekt 

 ook de metaalglans oj) de pekzwarte dijen. Bij Bergen-op-Zoom, Jvmi, werd een dergelijk exemplaar 

 gevangen, bij hetwelk kop en halsschild nog eenigszins de zwartbruine kleur vertoonen; de onder- 

 zijde is hier bronzig-bruin, het voorste gedeelte van het schildje groenachtig. Volgens H. Waqner 

 komen op dezelfde vindplaats (Brandenburg) ook melanistische exemplaren voor van andere 

 .soorten, als: B e m b i d i o n 1 i t o r a 1 e Oliv., o b 1 i q u u m St., P 1 a t y n u s s e x p u n c- 

 t a t u s L. en m a r g i n a t u s L. 



E. a 11 reus Müll. (litoralis Dej.) (C.N.I.49 en 1. c.II.A.773). In aantal bij Winterswijk en Ter- 

 borg. Juni, ook bij Geulle en Bunde (Limburg); vermoedelijk ook bij Brummen, Vorden, Doetin- 

 chem en Breda gevangen. 



E. Ullriciii W. Redt. (Bereniki Reitt.) (C.N.I.49.9.4.). Bij Oldenzaal werd een ex. gevangen, bij 

 hetwelk de linker spriet uit slechts 9 leedjes bestaat. ^) 



Dyscliirius =») tlioracicus Rossi (C.N.I.50.11.1.). In den Cat. Col. Eur. 1906 en bij Schihky: 

 arenosus Steph. (niger Alir., thoracicus Rossi) genoemd. Zwarte exemplaren, zonder bronsglans 

 op de bovenzijde, zijn a. n i g c r Ahr. (B.91). Op meerdere plaatsen met het type. *) 



D. N f r e s 11 e i ni e r i HansWagner(B.86)(Beitrage zur Coleopterenfauna der Mark Brandenburg 

 I; in: Entomol. Mitteil.,herausgegeb. vom Vereine zur Förderung des Deutschen Entomol. Mu- 

 seums, Band IV., Xr. 7/9, 20 Aug. 1915). Deze soort, welke bij Ommen in Overijssel gevangen is, 

 komt het meest overeen met D. n i t i d u s, doch onderscheidt zich in hoofdzaak door de navol- 

 gende punten. Vooreerst de dichte, fijn gechagrineerde grondsculptuur 

 op het naar voren afbellende basale gedeelte der dekschilden, wat bij n i t i d u s spiegelglanzig 

 glad is. Ook reikt de tweede stippellijn niet, zooals bij n i t i d u s, tot de basale navelstip en is de 

 eerste stippellijn aldaar wat dieper ingegroefd. Dan vertoont de derde tusschenruimte slechts 2 

 en niet 3 navelstippen, zooals bij nitidus; de voorste n.1. ontbreekt. De clypeus, welke bij 

 n i t i d u s, tusschen de beide zijtanden, gelijkmatig flauw concaaf is, is bij N e r e s h e i m e r i 

 in 't midden duidelijk naar voren gericht, zonder echter een bepaalden tand te vormen. 



') Zie: A. Semenoc, Ueber den Bau inid die 15edeutung des Mittelbriistfortsatzes bei einigen Kiifern, 

 in: Rev. Russ. Ent. 3,8ó; 1903; en: Die systematische Stelhing der Gattung E p a e t i u s Schneid. = 

 O ni o p h r o n Latr. nnd die verwandtschaftliciien Bcziehnnsen der Familie der H a 1 i p 1 i d a e C. G. 

 Thoms; l.c. 183 — lS(i; 1903. Text russiscii. (Referaat in: Münch. Koleopt. Zeits. II 1904 — 190G). 



-) Zie ook: K. Housscau. L o r o e e r i n a e (L o r o c e r a). 1908, LXXXVI. {lli/tsnidn. Genera 

 Insect oruni). 



') Zie: Karl A. Penecke, Ein Reitrap znr Kenntnis einiger D v s c li i r i u s Arten, in: Wien. Ent. 

 Zeit. XXXIII Jahrg. 1914. 



■*) In den „Cat. Col. Eiir. 190() wordt eene andere, mij onl)ekende, soort als D. t h o v a c i c u s Dufts. 

 (iKin Fabr.) met v. ovipcnnis Cliand. (luciilus I'utz.) nit F. c. en Ga. vermeld. Vermoedelijk heeft Ditft- 

 .ic/iiiiiflt daarmede de soorten nitidus en .Xcrcs/iciincrt vermengd. Hij D. t h o r a c i c n s Rossi moet weder 

 gevoegd worden: thoracicus Dfts. (ex parte). Ook /Schilski/ noemt D. thoracicus Dfts. eu 

 voegt daarbij a. niger Ahr., terwijl hij yiir/er Ahr. reeds -= arenosus Steph. duidde. 



