II. Carabidae. - Bembiüion. Ocys. Cillenus. Tachys. ïrechus. 23 



nagenoeg rechtlijnig afgesneden of slechts zwak uitgebogen, althans zonder diepe uitranding zoo- 

 als bij b i g u 1 1 a t u m. Lengte 3i— 4 mm. 



Ocys ^) quinqiiestriafus Gyllh. (pumilio Dfts., virens Serv. acrocolium Beek, currens 8teph.) 

 (C.N.I.61.16.2, B.94 en 118). Bij Valkenburg (Limb.) werd een dvvergexemplaar van slechts 3^ 

 mm. gevangen (B.118). De exemplaren uit ons gebied, België, Duitschland en Frankrijk, vertoo- 

 nen, volgens Netolitzky, op de dekschilden (onder het mikroskoop gezien) eene uiterst fijne dwars- 

 rimpelige microsculptuur, evenals bij O. h a r p a 1 o i d e s Serv. Bij exemplaren uit Neder- 

 Oostenrijk, Stiermarken, Croatië en Dalmatië daarentegen is de sculptuur een iets duidelijker 

 wijdmazig netwerk; dezen laatste is beschreven als het ras *reticulatus Netol. Ik kon de juistheid 

 hiervan constateeren door een exemplaar uit Oostenrijk (vermoedelijk uit Weenen) te vergelijken 

 met de vele Nederlandsche exemplaren, alsmede met zulken uit Biarritz en Erlangen. Bij het type 

 van O. q u i n q u e s t r i a t u s, zijn alle, bij v. *subtilis Schainn (uit Griekenland) slechts de 

 binnenste drie stippellijnen voorhanden. 



filioniis lateralis Sam. (Leachi Dej.) (C.N.62.17.1) is op meerdere plaatsen in Zeeland (Walche- 

 ren en Staats-Vlaanderen) en in aantal op de Schelde-schorren bij Bergen-op-Zoom, Juni, gevan- 

 gen. Zij schijnt zich te voeden met de jonge individuen van ï a 1 i t r u s 1 o c u s t a Latr., welke in 

 gangen in de zeeklei verblijf houden; bij vloed houdt Cillenus zich op in de gangen van deze 

 kleine C r u s t a c e e ë n, om bij eb op de zeeklei rond te loopen. Geheel roodgele exemplaren zijn : a. 

 *Bedeli Nicolas. Ste. Claire Deville nam het hierboven vermelde waar, voor deze ab., langs de 

 Fransche kust (Gironde). Op blz. 62 (1. c), regel 4 v.b., bijvoegen: de lengte 3i— 3| mm. 



Tachys scutellaris Germ. (C.N.62.18.3). (tauricusMotsch.). Terwijl bij het type de dekschilden 

 geel en slechts om het schildje driehoekig berookt zijn, zijn deze bij a. *dimidiafus Motsch. (bi- 

 partitvs Duv.) geel en van achteren bruin. 



T. bistriatus Dfts. (elongatulus Dej.) (C.N.I.62.18.1). De a. rufidus Rey werd nog bij Bergen-op- 

 Zoom, langs de Schelde, verzameld. Juni. 



T. parviiliis Dej. (pulicarius Dej.) (C.N.I.62.18.4). Bij a. *quadrinaevus Reitt. vertoonen de 

 dekschilden twee donkerroode vlekken. 



T. sexstriatus Dfts. (angustatus Dej.) (C.N.I.63, met noot 1). Bij a. *hishimaculatus Che- 

 VTol. (tetragraph'us Reitt., diabrachys Schaum, non Kolen.) bevinden zich op elk der dekschilden 

 twee gele vlekken, bij a. *guttifer Reitt. alleen eene schoudervlek. 



T. quadrisignatiis Dfts. (C.N.I.63 en l.c.I.A.667). Bij Kerkrade (Limburg), langs de 

 Worm, op oeverzand en kiezel. Juli. 



Trecbus quadristriatus Schrnk. (minutus F., rubens Dej., tempestivus Panz., politus Fald., fus- 

 culus Mots., amaurocephalus Kolenati, piciventris Graëlls.) (C.N.I.65.2L3),me.t de var." oè^wsM^Er. 

 {castanopterus Heer). Terwijl Bedel, Ganglbauer, de „Cat. Col. Eur. 190Q" , Schilski/ en Ste. Claire 

 Deville (type = forma alata) obtusus als var. van quadristriatus beschouwen, is deze bij 

 Reitter eene goede soort. Bedel zegt: de var. obtusus Er. onderscheidt zich van het type door de 

 geatrophieerde vleugels, de meer ovale dekschilden en de minder duidelijke binnenste strepen. 



Oanglbauer zegt van de soort (quadristriatus Schrnk.): Bovenzijde roodbruin, kop 

 pekzwart of pekbruin ^); tasters sprieten en pooten roodgeel; Lengte 3^—4^ mm. Bij het type is 

 het halsschild aan weerszijden van de basis schuin afgesneden en afgerond, de achterhoeken stomp- 

 hoekig aangelegd, doch aan den top meer of minder van een stomphoekig uitsteekseltje 

 voorzien. Dekschilden met 3 of 4 vrij diepe binnenste strepen, de 5e en 6 streep 

 daarentegen zwak aangeduid. Vleugels goed ontwikkeld. Bij de var. obtusus Er. 

 zijn over 't algemeen de achterhoeken van het halsschild stomper; de dekschilden z w a k- 

 k e r gestreept. Vleugels rudimentair of geheel ontbrekende; in verband daar- 

 mede is het metasternum iets korter; bovendien zijn de oogen iets kleiner, zoodat de achterrand 

 het niveau van de achterste orbitaalstip niet bereikt. Volgens Ganglbauer vindt men bij al de- 

 genoemde verschilpunten tusschenvormen, die obtusus met quadristriatus ver- 

 binden. De var. obtusus komt, volgens Oanglbauer, in de Alpen tot op aanzienlijke hoogte voor 

 (waaruit m. i. nog niet blijkt dat zij, met het type, ook niet in het vlakke land leeft). — Reitter 

 onderscheidt T. quadristriatus Schrnk. aldus : Halsschild aan weerszijden van de basis 

 naar buiten vi'ij sterk schuin afgesneden, de achterhoeken stomp, zonder spits uitsteek- 

 seltje; lichaam g r o o t e r dan bij obtusus Er., licht bruinachtig-rood (bruingeel of roodach- 



') Edm. Reitter. Uebersicht der Arten der Carabicide u-Gattuug Ocys Steph., in :Wieii. Ent. 

 Zeit. XXI Jahrg. 1902. 



") Bij een zeer donker exemplaar uit Pannerden is ook het halsschild glanzig zwart. 



