24 II. Cakabidae. - Trechus. Epaphius. Laemostenus. Caxathus. 



tig ^) met donkerder (bruinen of zwartachtig pekkleurigen) kop; mond, sprieten en pooten geel; 

 slechts de binnenste 3 strepen der dekschilden duidelijk; kop smaller dan het halsschild, welke 

 laatste veel smaller dan de dekschilden is. Lengte 3|— 4J mm. In het vlakke land. Bij T. o b t u- 

 s u s Er. zijn de achterhoeken van het halsschild stomp aangelegd, met een zeer klein 

 maar duidelijk (rechthoekje) tandje^), de basis naar buiten zwak schuin afgesneden; 

 oogen kleiner; lichaam donkerbruin tot bruinzwart (roodbruin of zwart bruin). Deze gelijkt zeer 

 op q u a d r i s t r i a t u s, doch is veel kleiner, donkerder gekleurd ; tasters, sprieten en 

 pooten geel; lengte 3 mm. ; volgens Reitier in het gebergte, onder steenen, zeer verbreid maar zeld- 

 zaam ^) 



Uit een en ander blijkt dat de opvattingen over T. o b t u s u s Er. zeer uiteen loopen en dat 

 zelfs bij Reitier en misschien ook wel bij Ganglhauer, deze een bergvorm zou zijn, welke opvatting 

 bij de andere auteurs niet blijkt (de „C'at. Col. Eur. 1906 "vermeldt: E. md. en voor de syno- 

 niem: castanopterus Heer: Bosn. Herz.). Bij onderzoek van een groot materiaal uit 

 Nederland, maar ook uit het buitenland (zoowel uit het vlakke land als uit het hooggebergte), 

 moet ik mij vereenigen met de opvatting, dat obtusus een vorm van q \i a d r i s t r i a t u s is; 

 wij vinden in ons land exemplaren van deze soort, zoowel gevleugelde als ongevleugelde ; lichtere 

 en donkerder exemplaren, met alle hierboven genoemde kenmerk n, maar in allerlei overgangs- 

 vormen, dus niet als twee scherp gescheiden vormen, naar de opvatting van Reitter. In Zuid-Lim- 

 burg werd deze soort ook, in aantal, in mollen- en hamsternesten en in een dassenhol (als toe- 

 vallige gasten) gevonden. 



T. pal pal is Dej. (testaceus Dfts., ? stjo-iacus Grimm., ? cardioderus Putz) (C.N.I.65. noot 

 1). Volgens L. von Heyden bij Frankfort a/M.; zou ook op het Elbestrand bij Hamburg gevangen 

 zijn. 



Deze soort gelijkt eenigszins op q u a d r i s t r i a t u s Schrnk. en r i v u 1 a r i s Gyll. De twee 

 genoemde soortenen ri vul ar is Gyll. onderscheiden zich aldus: 



1 Halsschild aan de zijden, voor de achterhoeken,niet uitgebogen. Zie verder: C.N.I.21.3. 



qiiadristriatus Schrnk. 

 Halsschild eenigszins hartvormig, aan de zijden, voor de scherpe achterhoeken, eenigs- 

 zins uitgebogen 2 



2 De tweede stippellijn der dekschilden verloopt recht tot aan het uiteinde en is meestal 

 aan den top iets afgekort; in de 3e tusschenruimte met 3 stippen . . . .r i v u 1 a r i s Gyll. 

 De tweede stippellijn der dekschilden is aan het uiteinde naar buiten gebogen, zoodat de 

 tweede tusschenruimte zich aan den top merkbaar verbreedt; in de 3e tusschenruimte 

 met twee stippen, de 3e bevindt zich vlak voor den top, daar waar de tweede stippel- 

 lijn naar buiten buigt. Lichaam bovenop vlak, het aantal stippellijnen op de dekschil- 

 den voltallig. Pekbruin tot roodbruin, de zijrand van halsschild en dekschilden lichter 

 gekleurd. Lengte 4— 4jmm palpalis Dej.*) 



Epaphius secalis Payk. (testaceus F.) (C.N.I.65.22.1). Deze soort is in alle grensprovinciën, in 

 aantal, gevangen. Ook in de omstreken van Rotterdam ^). 



Laemostenus terricola Hbst. (subcyaneus Illig., inaequalis Panz., ejjiscopus Drap., marginatus 

 Descourt) (C.N.I.66.25.1). Deals subcyaneus Illig. onderscheidene ab., met meer opvallenden blau- 

 wen schijn en slankeren bouw, is niet als zoodanig, maar wel als synoniem, te beschouwen. Uit 

 Nassau wordt eene var. I i t h u a n i c u s Motsch. vermeld, welke kleiner dan het t\iie is, met 

 rechte middelschenen. Een dergelijk exemplaar, slechts 13 mm. lang, ontving ik uit Arnhem. 

 (B.118). 



Calathus^) (A m p h i g y n u s) piceus Mrsh. (rotundicollis Dej.,angustatus Ramb.) (C.N.I.67.27.7). 



•) De tusschen haakjes genoemde bijzonderheden zijn nit de meer tiitvneiige beschrijving uit Reiffer's 

 „Fauna Germanica" overgenomen. De geheele beschrijving is dus de combinatie van wat in de tabel van 

 het genus en wat in de nadere omschrijving vermeld is. 



') Derhalve het tegengestelde van wat Oanf/lbauer zegt. 



') Zie ook: E. Reitier. Uebersicht der Arten der C a r a b i e i d e n-Gattung Trechus Clairv., mit 

 Augen, etc. (in: Wien. Ent. Zeit. XXII, 1903), waar T. obtusus Er. (castanopterus Heer) zich 

 onderscheidt, doordat de achterste supraorbitale stip zich i n het niveau van den achterrand der 

 oogen bevindt. Oogen matig groot, weinig uitpuilende. Vleugels rudimentair. Lengte 3 mm. Bij T. (i u a- 

 d r i s t r i a t u s Schrnk. (minutus F.) staal de achterste supraorbitale stip voor het niveau van den 

 achterrand der oogen. Oogen zeer groot, uitpuilende, de slapen daar achter uiterst kort, de hals-afsnoe- 

 ring begint onmiddellijk achter de oogen. Lengte 3 — 4 mm. 



') Bij Schilsky is T. palpalis Dej. synoniem met de var. *cardio(lerus Putz. van T. s u b n o- 

 t at u 8 Dej. (Fairmairei Pand.); Kuhni heet ze alleen var. *cnrdiodcrus Putz. van s u b n o t a t u s 

 Dej., welke soort een iets breeder, vrij sterk afgerond halsschild en iets meer gewelfde dekschillden 

 vertoont. 



') Zie ook: Êd?/!. Beiifer, Bestimm.-Tab. (LXV Heft) Carabldae, Tribus: P o g o n i n i; in: Vcrh. 

 Xaturf. Ver. Brünn. 1908. 



*) Zie: vl. Hoving, Beschrijving der larven van Calathus, Olisthopus etc, in Ent. 

 Meddelels. 1910. 



