II. Carabidae. — Calathus. Dolichus. Olisthopus. Platynus. 25 



De gevleugelde afw-ijking werd door mij als den vorm: a I a t u s aangeduid; bij den Haag en in 

 Drenthe (L.VI). 



f. fiiscipcs Gocze (cisteloides Panz, leporinus Fourcr., frigidus F., latus Brullë, violatus Germ., 

 planipeniiis Germ., subsimilis Gaut) (C.N.I.67.27.1). Exemplaren met geelroode pooten vormen 

 de a. tl a V i p c s Payk. (L. VIII); exemplaren met donkere pooten (frigidus F.), volgens 

 Reitter, het type *). 



Dolichus lialensis Schall. (flavicornis F.) (C.N.I.68.28.1). Bij Bergen -op- Zoom zou het type 

 (L.VI) gevangen zijn; ik bezit het exenij)laar. Volgens Schil.^k-i/ is nu t r i a n g u 1 a t u s Schilsky 

 = type en flavicornis F. de aberr. 



Olisthopus glabricollis Germ. (punctulatus Dej., hispanicus Dej., graecus BruUé, orien- 

 talis Reiche), welke in het gebied der Middellandsche zee voorkomt, zou op het duitsche Noordzee- 

 eiland Svlt gevonden zijn. Zij onderscheidt zich van deze soort, doordat de tusschenruimten der 

 langsstrèpen op de dekschilden uiterst fijn, maar duidelijk bestippeld-, bij r o t u n d a t u s daar- 

 entegen glad zijn. 



Platynus -) assimilis Payk. (angusticollis F., '? junceus Scop., junceusDaws.,distinctusChaud,, 

 corsicus Tourn., Putzeysi Preud. de Borre (dwergvorm)) (C.N.I.70.31.3). Exemplaren met roode 

 pooten vormen a. s a "n g u i n i p e s Reitt. (L.VIII) ; bij Breda en Rijswijk '). 



P. (L i m o d r o m u s) K r y n i c k i i Sperk (uliginosus Erichs., nigerrimus Chaud., magni- 

 colle Motsch.) komt, volgens Reitter, ïn Hannover, volgens Kolfze bij Hamburg voor. Deze, en de 

 in „C. N.I.70, noot 1) vermelde P. longiventris Mannh. (uliginosus Erichs., nigerrimus 

 Chaud). (welke door Reitter uit Magdeburg, maar niet uit Hamburg vermeld wordt), kunnen aldus 

 in de tabel bijgevoegd worden; achter 5 eerste alinea: Achterhoeken van het halsschild scherp 

 (subgen. Limodromus Motsch.)" lezen: 



5 Halsschild voor de groote, rechte achterhoeken sterk uitgebogen ; de zijden van het hals- 

 schild aan de basis voor een deel nagenoeg evenwijdig, zie verder de beschrijving 



in 1. c assimilis Payk. 



Halsschild aan de zijden voor de zeer kleine, als tandjes uitstekende, achterhoeken niet 



of slechts onduidelijk uitgebogen 5 



5' Halsschild voor het midden sterk afgerond en aldaar het breedst. Dekschilden ovaal, de 

 episternen van metathorax 1 i maal zoo lang als van voren breed. Geheel zwart. 10 J — 



UI mm. In Nassau Krynickii Sperk. 



Halsschild aan de zijden minder afgerond, naar de basis weinig meer dan naar voren 

 versmald. Dekschilden lang en met parallele zijden ; bij var. *impressipenne Schilsky om 

 het schildje ingedrukt. De episternen van den metathorax meer dan tweemaal zoo 

 lang als van voren breed. Zwart, sprieten en pooten zwartbruin. Lengte 11 — 14 mm. 

 Volgens Koltze bij Geesthacht (Hamburg) aan de Elbe, in aantal, gevangen; ook in de 



Rijnprov longiventris Mannh. 



P. livens Gylh. (memnonius Nic, bipunctatus St , mundus Germ ) (C N.I.70.31.4) is nog bij 

 Kollum (Fr.), Schoondijke (Zeel.), Denekamp en op meerdere plaatsen in Gelderland en Limburg 

 gevangen. Van deze soort is ook een abnormale vorm *emarginatus Letzn. beschreven (zie: l.c. 76, 

 noot 1). 



P. quadripunctatus De Geer (foveolatum Illig., cupratum Strm., octocolum Mannh., 

 stigmosum Lee.) (C.N.I.70) wordt door Reitter tot een subgenus A g o n o d r o m i u s gerekend. 

 Hier is de kop, met de oogen, even breed of nagenoeg even breed als het halsschild; dit laatste is 

 aan de zijden, voor de zwak aangeduide achterhoeken, iets uitgebogen. Dekschilden met parallele 

 zijden, de zij rand -lijn gaat aan de schouders in een boog in de basale randing over. Lichaam vlak, 

 geheel zwart, D r o m i u s-achtig. In België werd deze soort gevangen bij Aguesses (bij Luik) en 

 Walcourt; ook bij Frankfort a. M. achter plataanschors. 



Merkwaardig is, dat in Finland deze soort, in voor- en najaar, bepaaldelijk werd aangetrof- 

 fen op terreinen, waar boomen zwart gebrand waren ; in den zomer was zij geheel verdwenen. 

 Tegelijkertijd werden nog andere, minder algemeene, soorten gedurende dien tijd en onder de- 

 zelfde omstandigheden waargenomen {Sharp, The Ent. Monthly Magaz. II 1916). 



P. viridicupreus Goeze (thoracicus Fourcr., modestus St., nigricornis Panz.) (C.N.I.70.31.7) is 

 nog bij Zutphen, onder aanspoelsel van den IJssel, gevangen. 



•) In: C. N. I 68, 27.2. In de beschrijving van Calathus erratus Sahlb. ontbreekt de grond- 

 kleur, deze is: „zwart". 



-) Schilsky brengt de P 1 a t y n u s-soorten tot een genus Anchomenus Bon. 



') Door Snellen van Vollenhoven werd in 1870 opgegeven: Anchomenus scrohiculatus F., 

 als bij Arnhem gevangen, wat op verkeerde determinatie berustte. 



