II. Carabidae. - Amara. 31 



.4. ïamelica Ziram. (contrusa Schiödte, vulgaris Thoms.) (C.N.I.82.36.15). Door het geheele land 

 verbreid en op sommige plaatsen niet zeldzaam. Een op de bovenzijde geheel zwart exemplaar 

 (a. n i g r i c a n s Schilsky) (LA. en B.88) werd bij Roermond gevangen. 



.4. ciirynota Panz. (acuminata Payk., \nilgaris F.) (C.N.I.82.36.16). Een op de bovenzijde vol- 

 komen koolzwart exemplaar, uit Maastricht, behoort tot a. n i g r a Letzn. (B.88). Bij een derge- 

 lijk exemplaar uit Nijmegen is langs de zijden nog een geringe groenachtige tint te herkennen. 



A. Iiicida Dfts. (gemina Zimm., erythropus Steph., infima Steph.) (C.N.I.83. 36.19). De a. v i r i- 

 d i s Letzn. (B.88), op de bovenzijde fraai groen, werd bij Exaeten nabij Baaksem (Limb. 

 gevangen. 



A. Q u e n s e 1 i Schönh. (monticola Zimmerm., antennata Rosenh., marginata Heer, despec- 

 ta Sahlb.) komt, volgens W. Koltze, in de omstreken van Hamburg voor (det. Reuter), overigens 

 in bergstreken. 



In de tabel, C.N.I, blz. 8L zou deze soort bij 18, 2e alinea, bijgevoegd kunnen worden, daar zij 

 het naast verwant is aan s i 1 v i c o 1 a Zimmerm. Bij beide soorten is de achterhelft van den 

 zijrand van het halsscliild breed vlak uitgebreid en iets opwaarts gebogen, de voorhoeken spits 

 uitstekende; de achterscheneia bij het $ onbehaard, slechts met de gewone borstelharen. 



Langer-ovaal, roestrood, op de bovenzijde donker ertskleurig of met geringen groen- 

 achtigen weerschijn; dekschilden bij het $ mat. Sprieten, tasters en pooten geel; epi- 

 pleuren der dekschilden licht gekleurd; de langsstrepen bij het $ slechts onduidelijk 

 bestippeld. Voortzetting van het prosternum, tusschen de voorcoxae, gewoonlijk van 



twee borstelharen voorzien. Lengte 5^—8 mm Quenseli Schönh. 



Korter-ovaal .breeder, vlakker, lichter roestrood, op de bovenzijde met metallischen weer- 

 schijn. Halsschild breeder, naar voren meer versmald, aan de zijden breeder en vlakker 

 neergedrukt. Dekschilden korter, breeder, vlalcker, in de strepen zeer duidelijk 

 bestippeld. Overigens op Quenseli gelijkende. Voortzetting van het pros- 

 ternum meestal met vier borstelharen. Lengte 7— 8 mm silvicola Zimmerm. 



A. i n d i V i s a Putz. (C.N.I.81) is, volgens Hubenthal (in: Ent. Blatter 12 Jalirg. 1916), een 

 interessante lokaal vorm (var.) van b r u n n e a Gyllh. In zijne collectie bevinden zich vier exem- 

 ])laren van b r u n n e a uit Berlijn, Königsberg, Leipzig en Dessau. Het ex. uit Dessau heeft 

 (hiidelijk krachtiger en kortere sprieten; bij dat uit Leipzig is de basis van de scutellair-streep 

 duidelijk stipvormig verbreed, zonder dat men van eene eigenlijke navelstip kan spreken. De vorm 

 van het halsschild is zeer uiteenloopend, dan is het veel breeder dan de dekschilden, dan eens 

 van voi'en meer uitgesneden, naar achteren meer versmald; dan eens ternauwernood breeder, 

 minder gewelfd, van voren minder uitgesneden, naar achteren minder versmald, in welk laatste 

 geval de basis meer recht is. Evenzoo veranderlijk is de diepte der indi'ukken en de sterkte en dicht- 

 heid der bestippeling. Ook zijn de dekschilden bij het exemplaar met smaller halsschild van voren 

 iets breeder. Met dit geringe materiaal heeft men alle overgangen tot A. i n d i v i s a .Bij een 

 grooter aantal exemplaren zou de verwantschap zeer zeker nog duidelijker aan te wijzen zijn. Wat 

 betreft het voorhanden zijn van de navelstip bij i n d i v i s a , is daarop te wijzen, dat juist bij 

 eene soort (n i t i d a Sturm.) wier halsschild in vorm en breedte eveneens opvallend veranderlijk 

 is, exemplaren met of zonder navelstip aan de basis der scutellaire streep bekend zijn. Er is dus 

 geen twijfel dat i n d i v i s a een lokaalvorm van b r u n n e a is. 



A. apricaria Payk. (Petri Humm., lata F., analis F., torrida Steph., rhaetica Heer.) (C.N.I. 

 81.36.27). De var.* convexilabris Schiödte onderscheidt zich door kortere dekschilden en daardoor 

 meer gedrongen vorm. 



A. montana Dej. (? distincta Ramb.) (C.N.I. 82, noot 1). Deze Zuid-Europeesche soort 

 welke eenmaal in Rotterdam (geïmporteerd) gevangen is, zou in de tabel bij 20 als eene 3e alinea 

 kunnen bijgevoegd worden. Zij behoort, wegens de onbestippelde episternen van den metathorax 

 en den gedeelden top van den kintand, tot het subgenus L e i o c n e m i s Zimmerm. Sprieten, 

 evenals de tasters en pooten, lichtrood. Halsschild naar achteren nagenoeg rechtlijnig versmald, 

 aan de zijden naai' voren, alsook de voorhoeken, afgerond; met stomp aangeduide, veelal iets 

 uitstekende achterhoeken; de voorrand nagenoeg niet uitgerand; voor de basis in de breedte neer- 

 gedrukt en vrij sterk bestippeld, aan weerszijden met twee langsgroeven, van welke de buitenste 

 door eene kleine langsplooi begrensd is. Lichter of donkerder roodbruin. Dekschilden vrij kort 

 en tamelijk breed, aan de basis breeder dan de achterrand van het halsschild, aan de zijden 

 weinig afgerond, achter het midden iets verbreed; tamelijk fijn gestreept, in de strepen fijn bestip- 

 peld, met vlakke tusschenruimten, de scutellairstreep naar achteren veelal verkort. Zijden van 

 borst en achterlijf nagenoeg glad. Prosternale voortzetting aan den top onbewimpeld. Prosternum 



