32 II. Carabidae. - A^LA.RA. Ophoxus. 



bij o in 't midden onbestippeld. Laatste sterniet bij liet cJ met 1, bij $ met 2 haarstippen. Lengte 

 7—8 mm. 



A. e X i m i a Dej. Deze, in Zuid -Frankrijk en Spanje voorkomende, soort zou ook in Luxem- 

 burg gevonden zijn. Zij behoort, evenals m o n t a n a Dej., tot het subgen. Leiocnemis 

 Zinimerm en is daaraan verwant. Pekbruin, de onderzijde veelal roodbruin. De kop naar verhou- 

 ding kleiner, met sterk uitpuilende oogen. Halsschild kort, in 't midden nagenoeg tweemaal zoo 

 breed als lang, met sterk afgeronde zijden en stomp-afgeronde achterhoeken, de voorrand vlak 

 uitgerand, de voorhoeken weinig uitstekende, afgerond ; voor de basis in de breedte neergedrukt en 

 in den regel sterk bestippeld, aan weerszijden met een diepen binnensten langsindruk en een kor- 

 teren buitensten indruk. Dekschilden zeer kort en breed, sterk gewelfd, met krachtig bestippelde, 

 zeer diepe strepen, de tusschenruimten naar het uiteinde sterk gewelfd Prosternale voortzetting 

 aan het uiteinde met twee haarstippen. Lengte 7i mm. 



Oplionus ') sabulicola Panz. (columbinus Germ., coelestinus Motsch. azureus Oliv., 

 ob.sciuus Dfts.) (C.N.I.85). De var. *colnmlnnus Dej. (volgens Ganglbaner : Germ.), welke over 

 het Middell. zee-gebied verbreid is, is opvallend grooter. met aan de zijden sterker afgerond, van 

 voren breeder halsschild; met donker blauwe bovenzijde, ook op den kop en het halsschild met 

 blauwen weerschijn. Van deze soort werd vroeger (1870) een klein exemplaar uit Rotterdam op- 

 gegeven, dat verkeerd gedetermineerd was en wellicht diffinis Dej. is. 



O. obsciiriis F. (monticola Dej., rotundicollis J. Sahlbg.) (C.X.I.8o.38.1). Ook bij Steyl (Limb.), 

 April, in aanspoelsel van de Maas, gevangen. 



O. diffinis Dej. (G.X.I.85.38.2) werd nog bij Rotterdam gevangen. 



O. punctatuliis Dfts. (azureus Schiödte, nitidulus Steph.) (C.X.I.86.38.3) is ook op meerdere 



])laatsen in Zuid-Limburg gevangen. 



O. rufiharbis F. en b r e v i c o 1 1 i s Dej. (C.N.I.86.38.5 en L.IX) zijn, volgens Sharp (Xotes on 

 British species of O p h o n u s, in ,.The Entomologist's Monthly Magazine" 2nd Series, Vol. 

 XXIII 1912) niet synoniem, maar twee goede soorten, welke aldus te onderscheiden zijn: 

 Halsschild kort en breed, met scherp aangeduide rechte achterhoeken ; bestippeling op 

 de schijf zeer schaarsch aangeduid. Dekschilden met weinig dichte, soms zeer schaar- 

 sche bestippeling, vooral over het midden. Het uiteinde van het laatste tergiet ^) met 

 een stompen, korten top, welke aan het uiteinde iets neergebogen is, maar zonder dui- 

 delijk opgerichten rand. J, Gerhardt beschrijft eene a. *nigripes met zwarte pooten. 

 Lengte 6 — 8 mm. De meest voorkomende soort; werd in alle deelen van het land (ook 

 in Zuid-Limburg) aangetroffen, inde duinstreek soms in aantal .... brevicollis Dej. 

 Halsschild altijd langer dan bij b r e v i c o 1 1 i s, met duidelijke rechte, maar minder 

 scherp aangeduide achterhoeken; bestippeling opvallend grover en op de schijf minder 

 verspreid. Dekschilden overal dicht en duidelijker bestippeld, zonder neiging om 

 schaarscher te worden over het midden. Het uiteinde van het laatste tergiet meer af- 

 gerond en breeder dan bij b r e v i c o 1 1 i s, met een veel breeder topgedeelte. Leng- 

 te 8 — 10 mm. Veel zeldzamer. Vooral in Limburg voorkomende, Steyl bij Venlo, 

 April, in aanspoelsel van de Maas, ook bij Oud-Vroenlioven, C'umrade en Gulpen; 

 ook een exemplaar uit Bergen-op-Zoom riifibarbis F. 



O. azureus F. (C.X.I.86.38.8). Terwijl bij het type de tusschenruimten der dekschilden zeer vlak 

 en fijn en dicht bestippeld zijn, zijn deze bij var. *similis Dej. vlak gewelfd of vlak, maar opvallend 

 krachtiger en minder dicht bestippeld. 



O. pubescens MüU. (ruficornis F., pulvurulentus Rossi, fuscus Gmel., rufipes De Geer) (C.X.I.86. 

 38.1(J) werd, in groot aantal, op aardappelvelden te Kiel -Winde weer (Gron. ) waargenomen ;de aard- 

 appelstengels werden boven den grond zoodanig bevreten dat zij omvielen en stierven. Bij Xijme- 

 gen werd een exemplaar met donkere pooten gevangen ^). 



') Edm. Reuter, Bestimin.-Tab. der europ. Coleopt. 41, Carabidae; H a r p a 1 i u i luid 

 L i c i n i n i; in: Vorh. naturf. Ver. in Brüim. XXXVIII 1900. 



-) Sharp spreekt van den aedeagus (waarmede in den regrel bedf)eld wordt: de penis of forceps). In dit 

 geval komt liet mij voor, dat het verschil aan het uiteinde van het laatste ter net te zoeken is. 



^) In Nassau en Thüringen, maar overigens in Zuid-Frankrijk en Zuid-Oost jlijk Europa, zou voor- 

 komen O. (C e p h a 1 o p h o n u s Ganglb.) cephalotes Fairni. (Kayei Lind. i)lauiusculus Kr., 

 Zakharschewskyi Chaud.). De beharing bij dit subgenus is op de dekschilden kort, fün en aaiüiggend; de 

 soort gelijkt op O. p u b e s e e u s Müll., doch is door den grooten breeden kop zeer onderscheiden; 

 pekzwart, kop en halsschild niet zelden roodbruin. Lengte 13 — 15 mm. Volgens L. von Heyden op zilten 

 bodem. 



