II. Carabidae. - Ophonus. Harpalxjs. 33 



O. signaticornis Dfts. (Janus Faiini.). (C'.X.I.85.B.14 en L.I). Bij a. i m p u n c t i c e p s 



Reitt. (B.106) zijn de dekschilden blanwzwart (bij Bunde, nabij Maastricht). Tviiische zwarte 

 exemplaren bij Valkenburg. 



Harpaliis aeneus Fabr. (vulgaris De Geer, elegans Preller) (C'.X.I.87.39.1). Exemplaren met ko- 

 perkleurig bruine dekschilden vormen de a. c h a I c e u s Dalla Torre (L.VI). Blauw gekleurde 

 exemplaren van het roodpootige type behooren tot a. c o c r ii 1 c s c e n s Schilsky (B. 102); die 

 van de var. confusus Dej. (affinis Schrnk., Proteus Payk.) tot a. a z u r e ii s Panz. '(B.102) (Rot- 

 terdam). Volgens Reitter breidt zich bij var. semipunctatus Dej. de bestippeling der dekschilden 

 ook over de binnenste tusschenruimten uit;hiermede zou dan a. limbopunctatnsFnss synoniem zijn. 

 Bij Winterswijk en Koog op Texel werden $ exemplaren gevangen, bij welke de bestippeling op de 

 buitenste tusschenruimten der dekschilden bijna ontbreekt, doch slechts naar het uiteinde nog 

 flauw aangeduid is (B.104); bij het exemplaar uit Winterswijk zijn de zijdelingsche indrukken aan 

 de basis van het halsschild slechts fijn en weinig-, bij dat uit Texel daarentegen zeer grof en dicht, 

 en ook verder op de basis, bestippeld. 



II. r u ï 11 s Brüggem. (ferrugineus F. non L.) (C.N.I.87, L.IV en B.32). Bij Denekamp en Ter- 

 borg; Juni, Juli. 



H. h i r t i p e s Panz. (C.N.I.87 noot 1). Volgens L. von Heyden in De Rijnprovincie, volgens 

 Ganglbauer in Noord- en Middeleuropa. In de tabel, C.N.87, zou deze soort bij 2, tweede alinea, 

 kunnen bijgevoegd worden. Evenals bij H. r u f u s is de buiten-tophoek der voorschenen in eene 

 lobvormige voortzetting uitgetrokken. Eene zeer groote soort, van 12 — 16 mm.; breed, tamelijk 

 vlak, zwart, tasters roestrood, meestal met zwartachtigen wortel der eerste leedjes; sprieten aan 

 den wortel donker, met roodachtigen top der leedjes, van af het 4e of 5e lid roodbruin of roestrood. 

 Halsschild zeer breed, tweemaal zoo breed als lang, aan de zijden zwak afgerond, naar voren wei- 

 nig versmald, de schijf vlak gewelfd, voor de achterhoeken schuin neergedrukt, voor de basis glad 

 of slechts in de weinig diepe basale indrukken met eenige flauwe stippen Dekschilden breed, vlak 

 gewelfd, voor het uiteinde iets uitgebogen, matig diep gestreept, met zeer flauw gewelfde tusschen- 

 ruimten Achterdijen met 4 rijen van talrijke lange, roodgele borstelharen. Derde tot vijfde sterniet 

 aan weerszijden met \Tij talrijke haarstippen bezet Lengte 13 — 14 mm. 



Reitter rekent deze soort, met H fuscipalpis Strm., F r ö 1 i c h i Strm , a u t u m n a- 

 1 i s Dftsch en melancholicus Dej. tot een subgen. H a r p a 1 o b i u s. 



H. distinguendiis Dfts. (psittacinus (Fourcr.) Reitt., virens Schilsky (C.N.I.88.39.2). Bij a. n i- 

 g r i c a n s Schilsky (Betuwe) is de bovenzijde zwartachtig (C.N.I.A.668 en B.111.). Exemplaren 

 met metallisch bruine dekschilden vormen a. brunneus Dalla Torre (L.VI). 



H. m a r g i n e 1 1 u s Dej. (rubripes var. Schaum, ? caffer Duftsch ). Volgens Reitter o. a. in 

 Westfalen, in den Elzas en bij Hildesheim in Hannover; volgens Ganglbauer in Oostenrijk, Stier- 

 marken en Bosnië 



Deze soort is het naast verwant aan H. rubripes Dftsch. Zij is op de bovenzijde diepzwart, 

 zonder blauw- of groenachtigen glans, de dekschilden bij het ^ glanzig, bij het $ dof; sprieten, tas- 

 ters en pooten geelrood; de zijrand van het halsschild roodachtig doorschijnend. Van rubripes 

 onderscheiden door den grooteren kop, het breeder halsschild, de breedere dekschilden en door de 

 veel kortere, naar achteren veel minder versmalde episternen van den metathorax. Van H. 1 a- 

 t u s is zij onderscheiden door de meerdere grootte, het kortere halsschild en de aanwezigheid van 

 eene stippelrij naar het uiteinde van de 7e tusschenruimte (zie in de tabsl, C.N.I.88, bij 10). De 5e 

 tusschenruimte voor het uiteinde veelal met 2 of 3 stippels. Bij var. * Munganasti Reitt., een berg- 

 vorm, is het lichaam zwart met blauwen weerschijn, de dijen zijn donker. Lengte 10 — 11 mm. 



H. rubripes Dfts. (azureus Strm., glabrellus Strm., azurescens Gyll., amoenus Heer) (C.N.I.88. 

 39.5). Van de a. fulvipes Dfts. werd bij Meerssen, Juli, een exemplaar gevangen bij hetwelk alleen 

 oji de 7e tusschenruimte van het linker dekschild zich, voor het uiteinde, eene rij stippels vertoont; 

 op het rechter dekschild ontbreekt deze totaal (B.116). 



H. qiiadripunctatus Dej. (seriepunctatus Gyllh., laevipes Zett.) (C.N.I.89.39.7). Volgens Koltze 

 in de omstreken van Hamburg; volgens Reitter in bosschen van bergstreken in Noord- en Oost- 

 duitschland. Het door mij vermelde ^, bij den Haag, is voor meer dan 50 jaren, hoogst waarschijn- 

 lijk aan het strand gevangen. Sedert nog bij Muiderberg, Maart en Leuvenum, Juli gevangen. 

 Bij var. *niontivagus Reitt. zijn de pooten zwart; bij Schilsky eene zelfstandige soort. 



H. latiis L. (fulvipes F., limbatus Dfts., erythrocephalus F., flaviventris Strm., rugulosus Heer) 



3 



