V. Dyïiscidae. - BiDESSus. Deronectes. 51 



Clvpeus acliter den vooirand, in 't midden, zonder bultjes, wel boven den sprietwortel 

 bultig verdikt. Dekschilden gewoonlijk fijn bestijjpeld. Zie verder de beschrijving in 



CN.I.12I.5.1 iinistriatus Illig. 



2" Kort-eivormig, tamelijk gewelfd, roodgeel, de kop in het midden donkerder, het hals- 

 schild aan den achterrand, veelal ook aan den voorrand, zwartaclitig; dekschilden bruin, 

 de zijrand, een, den naad niet bereikende, dwarsband voor het midden en twee, veelal 

 met den zijrand samenhangende, zijvlekken roodgeel; metasternum en achterlijf 

 in den regel bruinrood. Bovenzijde glanzig, ternauwernood behaard. Halsschild vrij 

 krachtig, de kop veel fijner, de dekschilden van voren grof-, naar het uiteinde geleidelijk 

 fijner en dichter bestippeld. Halsschild aan weerszijden met een diep, tot aan het 

 midden van de schijf reikend, iets gekromd, naar buiten door eene kleine plooi begi-ensd, 

 schuin streepje. Dekschilden met duidelijke, achter het midden uitgewischte, naadstreep 

 en met eene diepe, van af de basis tot ongeveer aan het eerste derde gedeelte reikende, 

 dorsale streep. Middelcoxae en basis van het achterlijf grof bestippeld. Lengte 2 mm. 



In Zuidelijk Middel-Europa en Spanje pumilus Aubé. 



Zeer naverwant, kleiner, langer en smaller eivormig, op de dekschilden bijna uitge- 



wischt gevlekt, op de geheele bovenzijde fijner bestippeld. Lengte P/5 mm 



G o u d o t i Laporte. 



B. gomiuus F. ( ? minimus Scop., minimus Bedel, pusilius F., pygmaeus Oliv., trifidus Panz., 

 monaulacus Drap.) (C.N.I.12L5.2). Exemplaren, bij welke de dekschilden nagenoeg geheel zwart, 

 de randvlekken nog even aangeduid zijn en achter de basis hoogstens nog iets van twee langs- 

 vlekjes is te zien (als fijne bleeke langsstreepjes), zijn a. in i n i m 11 s Schrank. Soms is de ge- 

 meenschappelijke bruine middelvlek der dekschilden bijna uitgewischt en blijft nog eene flauwe 

 aanduiding ervan op de grootendeels geelachtige giondkleur over. Bij pusilius F., welke als syno- 

 niem van g e m i n u s geldt, zijn de dekschilden alleen aan de basis en aan den top bleekgeel, 

 de opvallende gele, uitgezakte of in vlekjes opgeloste dwarsband ontbreekt. Bij a. Duftschmidi 

 Dalla Torre, welke met a. minimus samenvalt, verbindt zich de gele zijrand der dekschilden met 

 het nabij zijnde gele streepje, zoodat zich nu aan de basis der dekschilden drie licht gekleurde 

 streepjes vertoonen. Deze ab. ontstaan doordat de uitgezakte gele dwarsband zich in langsvlekjes 

 heeft opgelost. Bij a. *dorsalis Gerh. is de basis der dekschilden smal donker gekleurd; eene groote 

 dorsale vlek, die naar geen enkele richting zich, zooals gewoonlijk, takvormig uitbreidt, eveneens 

 donker gekleurd. Bij eenea. *sy7nbolum, Kolen, (uit den Caucasus) is de donkere vlek op de achter- 

 helft der dekschilden tamelijk klein en M-vormig (In den „Gat. Col. Eur. 1906" als eene afzonder- 

 lijke soort). 



Het genus Deronectes Sharp (C.N.1. 121.6) wordt door Zim.mernmnn in de navolgende sub- 

 genera verdeeld: 



1 De meer of minder diep driehoekige inham, aan den gemeenschappelijken achterrand 

 der binnenlobben van de achtercoxae, is in het midden van een kort, naar achteren 

 gericht, uitsteeksel voorzien, dat tegen het niveau van het daarboven gelegen sterniet 



is aangedrukt 2 



De gemeenschappelijke achterrand der binnenlobben van de achtercoxae in de drie- 

 hoekige inham zonder genoemd uitsteeksel 3 



2 Eenkleurig zwart of roodbruin ,dof, zonder gele teekening op de bovenzijde. Prosterna- 

 le voortzetting smal, of slechts matig breed, over het midden gekield, aan de zijden 

 samengedrukt, van achteren toespitst. Achtertarsen slank, hetzij in 't geheel niet of 

 hoogstens alleen op de bovenzijde van het eerste lid bestippeld, de afzonderlijke, 

 eenigszins losser samenhangende, leedjes naar den top iets breeder wordende. De 

 beide parameren aan elkaar gelijk, kort, breed, de rugkant sterk convex, de top in 

 eene vliezige slip, waarin een chitinestaaf je tot steun, verlengd. Penis bilateraal symme- 

 trisch. De soorten : latus Steph. en platynotus Germ (Deronectes s. str.) 



Bovenzijde met geel gevlekte teekening. Prosternale voortzetting breed en vlak, zonder 

 middelkiel, van achteren afgerond-spits. Achtertarsen kiachtiger ontwikkeld; behalve 

 het gladde eindlid, evenals de schenen en dijen gelijkmatig dicht bestippeld, de af- 

 zonderlijke, minder los samenhangende, leedjes aan de basis ternauwernood smaller dan 

 aan den top. De aali den top van eenige korte borstelharen voorziene parameren onge- 

 lijk, de linker vleugel langer, iets smaller, aan den top breeder afgerond dan de rechter. 



De zijden van den vlakken, eenigszins naar links gedraaiden penis asymetrisch. 

 De soort: duodecimpustulatus F (S t i c t o t a r s u s Zhnmerm.) 



3 Onderzijde dof of slechts zwak glanzig, met gelijkmatige, dichte, fijne micro-bestippe- 

 ling, gewoonlijk zonder grootere stippels. Achterdijen dicht bestippeld. Halsschild 

 zonder dwarsindruk aan de basis. De soorten: c a n a 1 i c u 1 a t u s Lac, g r i- 

 s e o s t r i a t u s De Geer, d e p r e s s u s F., elegans Panz. en a s s i m i 1 i s Payk. 



(P o t a m o d y t e s Zimmerm. ) 



