54 V. Dytiscidae. - Hydroporus. 



ongewoon krachtige bestippeling op de dekschliden ; ik noem deze: fortitorpiinctatus 

 nov. ab. '). 



H. (G r a p t o d y t e s) fiavipes Oliv. (minimus Steph., marmoratus Steph., concinnus Steph. 

 (C.N.1. 123.7.5.) moet, volgens Zaitzev (1. c.) heeten: concinnus Steph. (fiavipes Oliv.). 

 Volgens Zimmertnann: fiavipes Oliv., met bovendien de synoniemen : octolineatus Schauf., monte- 

 negrinus Schauf., manducus Schauf. en portalegrensis Schauf. 



H. (Gr a p t o d y t e s) granularis L. (unilineatus Schink., minimus Scop.) (C.N.I.123.7.3). 

 Exemplaren met eenkleurig gele dekschilden zijn a. *u)iicolor Gerh. ; dit zijn ongetwijfeld immature 

 exemplaren; bij een dergelijke uit Vorden, zijn de lichte rugbanden op de geelachtige dekschilden 

 nog zichtbaar. 



Volgens Zimmermann is tinicolor Gerh., synoniem met a. suturalis Müll. 



H. (G r a p t o d y t e s) bilineatus Sturm (varians Gerh.) (C.N.I.123.7.4). Bij het type bevindt 

 zich een breeden gelen zijband langs halsschild en dekschilden en een breeden lichtgelen band over 

 het midden van de schijf van elk der dekschilden; deze laatste eindigt dicht tegen de basis en naar 

 achteren plotseling op ongeveer j van de lengte. Bij de in Engeland voorkomende exemplaren is 

 de gele rand veel minder licht gekleurd en flauwer aangeduid, vooral langs de dekschilden, ook 

 de middelband is minder duidelijk en soms bijna uitgewischt, bovendien eindigt deze niet zoo dicht 

 tegen de basis van de dekschilden en naar achteren niet zoo plotseling. Schilsky beschrijft eene a. 

 *Hopffgarteni uit Thüringen, bij welke de banden zoo onduidelijk zijn, dat de exemplaren als 't ware 

 geheel zwart en moeilijk te onderscheiden zijn van den zwarte aberraties van granularis L. 

 De Engelsche exemplaren vormen dus eenigermate den overgang van het type tot de a. *Hoi>ff- 

 garteni, maar kumien toch gevoegelijk tot deze ab. gerekend worden. De soort is nog bij 

 Brummen, Breda, Bergen-op-Zoom en Maastricht gevangen. 



H. Iialensis F. (nubilus Gmel., areolatus Duft., griseostriatus Steph., severus Clark, amoenus 

 J. Sahlb.) (C.N.1. 124.7.6) wordt door Zimmermann tot het sub-genus Oreodytes Seidl. van 

 Deronectes Sharp gerekend. Weliswaar verwijdert zij zich van de overige soorten van dit 

 subgenus, door de sterke randing van het halsschild, maar nog meer door de krachtige bestippe- 

 ling der glanzige onderzijde en door het ontbreken van eenige micro-sculptuur, maar is zij door alle 

 overige kenmerken, vooral door de gele strepen op de dekschilden en door de vorming der parame- 

 ren daarmede het naast verwant. Noch de zijstreep, noch de dwarsindruk voor de basis van het 

 halsschild ontbreken geheel, maar zijn soms nog als een gering spoor ervan aangeduid. Deze soort 

 is in nagenoeg alle provincies (ook in Limburg) gevangen, vooral ook in heidepoelen. 



II. o b I o n g II s Steph. (nitidus Strm., Bohemanni Thoms.) (C.N.1. 124., L.VIII en B. 105). 

 Genus A g a p o r u s Zimmermann. Bij Ommen een fraai typisch exemplaar.de dekschilden zijn pek- 

 z\vart, met eene geelbruine strook aan de basis, welke zich aan de schouders iets verbreedt en in den 

 geelbruinen zijrand-zoom overgaat. Bij Amsterdam werd een exemplaar gevangen, bij hetwelk 

 de dekschilden geheel licht kastanjebruin en aan de basis lichter (meer roodbruin) gekleurd zijn. 

 Ook bij Ostende in België gevangen. 



H. (Graptodytes) lineatus Fabr. (ovatus F., velox O. Müll., pygmaeus F., ovalis Mrsh., 

 quadrilineatus Drap., Bedel) (C.N.1. 124.7.7). Volgens Zaifsev (1. c.) moet deze soort heeten: velox 

 O. Müll. (= lineatus „non De Geer", ovatus F., pygmaeus F., quadrilineatus Drajj.). Exemplaren 

 bij welke de dekschilden, behalve langs den zijrand, eenkleurig bruinachtig zijn. zijn: a. v i c i n u s 

 Aubé») (unicolor Dalla Torre) (B. 94). 



II. dorsalis Fabr. (dorsalis Panz.,? jiunctatus O. Müll.,? quadricolor Gmel. Linn., ? fimbriatus 

 Schrank., rufifrons F., diibius Melsh.) (C.N.1. 124.7.8). Bij het type van Fahricius is de zijrand van 

 halsschild en dekschilden bruinrood en bevindt zich op elk dei- dekschilden, aan de basis, eene rood- 

 gele vlek; bij dorsalis Panz. zijn t wee dergelijke vlekjes aan de basis van elk der dekschilden 

 voorhanden (B. 1 16); bij a. f r a n s v e r s a I i s Dalla Torre is het een breede roode dwarsband 

 aan de basis der dekschilden, welke met den randzoom versmolten is (den Haag) (B. 116). Exemjila- 

 ren zonder vlekken op halsschild en dekschilden, doch slechts met roodachtig gekleurden zijrand, 

 vormen a. m a r g i n a I i s Schilsky (L.VI). 



H. scalesianiis Steph. (pygmaeus St., gracilis Wehncke) (C.N.1. 124.7.9) is nog bij Maarsbergen 

 gevangen. Ook in België en Noord -Frankrijk. 



') Zieook: E. A'. A''eu'öerj/, Somercmarksoa Hydroporus granularis L. aiul II. b i 1 i n o a- 

 tus St. in: V.nt. Monthl. Mag. 39, 223. 1913. 



*) Volgens Zimmermann is v i c i n u s Aubé eene andore soort uit Marokko, zoodat deze ab. moet 

 heeten : unicolor Dalla Torre. 



