56 V. Dytiscidae. - Hydroporus. Laccophilus. 



wijd uiteen, in het midden zeer verspreid en fijn bestippeld. Dekschilden verspreid en 

 matig sterk bestippeld, de zijrand schuin tegen den basalen hoek verloopende, daar- 

 achter uiterst zwak uitgebogen. Metasternum, achtercoxae en achterlijf zeer verspreid 

 bestippeld. Binnenste klauw der voortarsen bij het c^ met een tandje achter het midden. 

 Lengte 3i mm melanocephalus Gyllh. 



H. rufifrons Dfts. (Duftschmidi Rye) (C.X.I.127.7.20). Volgens Zaitzev is deze naam tweemaal 

 gegeven; rufifrons O. Müll. (= ?erythrocephalus L.) en r u f i f r o n s F. (= dorsalis F.). 

 Bye gaf daarom den nieuwen naam: Duf tscli midi. Deze soort is in alle provincies gevangen ^). 



H. fuscipennis Schaum (piceus Sturm, puberulus Mannh.) (C.X.I.127 en B. 112). Bij 

 Bergen-op-Zoom, Juni. Ook in België gevonden. 



H. planiis F. (lividus Fourcr., ater Forst., rufipes Müll., nigricans Schrnk., sordidus Herbst, 

 fusculus 111., flavipes F., holosericeus Mrsh., humeralis Mrsh., pubescens, Steph., fuscatus Steph., 

 nigi-iceps Prell.) (C.X.I.127.7.21). Tot de var. frisius Verhoeff (LVI) behooren bijzonder 

 kleine exemplaren (nog niet 4 mm.). Dekschilden slechts met een klein geel schouder vlekje of 

 aldaar geheel zwart, zijrand donker. Kop geheel donker of slechts met eene fijne roodachtige streep 

 aan den achterrand. Stippellijnen der dekschilden tamelijk zwak. Deze op Xorderney gevonden 

 var. werd ook bij Den Haag aangetroffen. 



H. piibeseeus Gyll. (scopularis Schiödte, scaphula Sturm.) (C.X.I.127.7.22). Zwart, glanzig, 

 grauw behaard; dekschilden met lichtere zijden; bija. subiiumeralis Reitt. (L. VIII) met 

 eene roodgele schoudervlek (met het type). Bij het mediterrane ras *Hahelmanni Wehncke is de 

 kop van voren en van achteren rood, met roodachtige zijden van het halsschild en zwartbruine, aan 

 den buitenrand en aan de basis breed geelachtige dekschilden. Deze var. wordt door Seidlitz tot 

 H. pubescens, door den „Cat. Col. Eur. 1906" tot H. t e s s e 1 1 a t u s Drap. gerekend. Op de 

 Faröer en waarschijnlijk ook in andere noordelijke streken, leeft een met H. p 1 a n u s F. a 

 pallescens Seidl. geheel analogen vorm, bij welke de dekschilden eveneens mat bruingeel en zeer 

 spaarzaam, bijna uitgewischt, bestippeld zijn (var. Roseni Zimmerm.). In Xederland werden, behalve 

 exemplaren van normale grootte, met roodbruinachtig gekleurde dekschilden (op meerdere plaat- 

 sen aangetroffen), ook een paar exemplaren (Breda en Laag-Soeren) gevangen, welke ongeveer 

 de grootte hebben van H. fuscipennis Schaum, met roodachtige dekschilden, die, evenals 

 het type, een paar langsrijen van grovere stippels vertoonen, maar opvallend fijner en minder 

 dicht bestippeld zijn; vermoedelijk zijn deze met var. Roseni identiek. 



H. tessellatus Drap. (lituratus BruU., flavipes Steph., xanthopus Steph.) (C.X.1. 127.7.23) moet, 

 volgens Zaitsev, heeten: xantliopiis Steph. (lituratus Brullé, flavipes Steph., tessellatus Drap., 

 nigricollis Fairm.). Zeer verbreid in de provincie Zuid-Holland, ook in Zeeland (Vlissingen, Zie- 

 rikzee) en bij Woensdrecht, Bergen-op-Zoom, Halsteren, Ommen en Wijk aan Zee. 



H. b r e v i 8 Sahlb. Deze in Noord-Duitschland voorkomende soort, komt wellicht ook in ons 

 gebied voor. Zij zou in de tabel „Col. Xeerl. I, blz. 127", achter 31 aldus tusschengevoegd kunnen 

 worden : 



31 Zeer klein; ongeveer 2 mm. lang. Zwart, glanzig, de achterrand van den schedel rood- 

 achtig. Sprieten, tasters en pooten roestrood. Lichaam tamelijk gewelfd. Halsschild 

 slechts aan den omtrek duidelijk bestippeld. Dekschilden vrij sterk en dicht bestippeld. 



b r e V i s Sahlb. 



Grooter, 3—4 mm. lang. Zie verder in de tabel (C X.I.127), wat achter 31 volgt. 



H. meninonius Xicolai (niger Strm., jugularis Babingt., deplanatus Steph., marginatus Steph., 

 subelongatus Steph.) (C.X.1. 128.7.26). Exemplaren, bij welke het geheele lichaam roestrood of 

 roodbruin, de schedel en de zijden van het halsschild lichter bruinrood en de sprieten, tasters en 

 pooten roestrood gekleurd zijn, werden als a. i n c c r t u s Aubé (B. 94) beschreven. De ? var. 

 castaneus Aubé is een mutatievorm. 



H. nielanariiis St. (ruficornis Zett., monticola Sharp., Muensteri Heil., montanus Heil.). 

 (C.X.1. 128.7.27). Verbreid in de provinciën Xoord- Brabant, Overijssel, Utrecht, Gelderland 

 en Limburg; ook bij IMuiden gevangen. 



Laccopliiliis variegatus Germ. (C.N.I.129.9.3). Verbreid, maar zeldzaam, in de provinciën 

 Utrecht, (Jelderland, Noord-Brabant en Limburg. 



') H. convexior Seidl. (C. N. I. 127 noot ') is, volgens Ri'i/inihart en Zaitzev, eene onbeduidendo 

 afwijking van n i g r i t a F. (1. c. 126.7.25). 



