V. Dytiscidae. - Agabus. 59 



.4. chalcoiiotiis Panz. (concinnus IVIrsh., nigroaeneus Mish., montanus Stepli., aterrimus Steph., 

 cyaneus Steph., fuscoaeneus Régimb.). (C.N.I.132.11.3). Bij Bergen-op-Zoom, Juni, werd een vol- 

 komen zwart exemplaar gevangen, dat, naar het schijnt, door Sfephens, als aterrimus beschreven 

 is (B.112). Kleine, smalle, aan de zijden der dekschilden iets lichter bronskleurige exemplaren, bij 

 welke het laatste sprietlid nagenoeg geheel zwart is en de voorafgaande drie leedjes aan den top 

 zwartachtig zijn, vormen de a. in e I a ii o c o r u i s Zimmerm. (B.94); op Texel, bij Winterswijk 

 en Vlodrop (Limb.)- 



.4. II e g I c c t u s Er. (C.N.I.132 en B.93). Een $ bij Ommen, Juni. Ook in Noord-Frankrijk. 

 Opvallend is bij deze soort de sculptuur der dekschilden, bij zwakke vergrooting gezien, als 't ware 

 uit fijne, dicht opeengedrongen stippeltjes bestaande; daarbij de geheel gele sprieten en de fijne 

 randlijn van het halsschild, die nagenoeg tot aan den top der voorhoeken reikt. Bij den naastver- 

 wanten c h a 1 c o n o t u s Panz. zijn de dekschilden zeer dicht fijn mazig, of netsgewijze ge- 

 chagrineerd; het eind lid der sprieten is aan den top zwartachtig, terwijl de fijne randlijn van het 

 halsschild op korten afstand van den top der voorhoeken eindigt. 



A. s u b t i 1 i s Er. (Erichsoni Bedel) (C.N.I.132) werd in Noord- Frankrijk ojd meerdere plaat- 

 sen, in groot aantal, gevangen. 



A. m e 1 a n a r i u s Aubé (frigidus Schiödte, Kotschyi Letzn., tarsatus Thoms.) (C.N.I.133). 

 Deze soort is zeer algemeen in het Forêt de Soignes bij Brussel. Zij werd daar in aantal gevangen, 

 gedurende natte jaren, met Hydroporus memnonius, tusschen afgevallen bladen, 

 in slootjes. 



A. giittatiis Payk. (picinus Mrsh., fenestratus Panz., vittiger 8teph., signatus Grimmer, septem- 

 seriatus Sahlb.) (C.N.I.133.11.4). Ongevlekte exemplaren zijn a. *nnicolor Dalla Torre; in 

 België, met het type, maai' veel zeldzamer. 



A. Erichsoni Gemm. & Harold (nigroaeneus Erichs, chalconotus Gyllh., lutosus Crotch) 

 (C.N.I.132. noot 1). Zimmermann noemt deze soort nigroaeneus Er. (Erichsoni Gemm. & 

 Har.). Deze komt, volgens Reuter, o. a. in Westfalen voor. Volgens Ganglbauer gelijkt deze op 

 chalconotus en n e g 1 e c t u s, doch is grooter en meer gestrekt, lang-ovaal; ook is zij 

 naverwant aan A. s u b t i 1 i s Erichs., doch iets grooter en aan de zijden minder duidelijk 

 afgerond, bovendien iets minder lang gestrekt; de bovenzijde is eveneens mat-zijdeglanzig en zeer 

 fijn en dicht netsgewijze gechagrineerd ; de prosternale voortzetting minder breed-lancetvormig. 

 Bij liet (5* is het eerste lid der achtertarsen, naast den buitenrand, gegroefd en zijn de achterklau- 

 wen zeer kort ; de verbreede leedjes der voor- en middeltarsen bij het cJ, op de onderzijde, met eenige 

 duidelijke zuignaiijes, de binnenste voorklauw bij het cj tot over het midden verbreed, de buitenste 

 tusschen de basis en het midden uitgebogen en in het midden hoekig uitstekende; het laatste ster- 

 niet bij het (^ dicht en krachtig lang rimpelig. Lengte 10 J mm. 



A. II i t i d 11 s F. (fontinalis Steph., melas Aubé, silesiacus Letzn.) (C.N.I.133 en L.VII). Tus- 

 schen Maastricht en de Belgische gi-ens, in begroeide slooten. Juli. Exemplaren bij welke de toj)vlek 

 der dekschilden geheel verdwijnt zijn: a. * pauper Schilsky (C.N.I.A.668), in België zeldzaam. Bij 

 a. *nigricollis Zoubk. zijn de zijden van het halsschild en de dekschilden roodbruin (in België bij 

 Anseremme, met veel exemplaien van het type); Ganglbauer vermeldt deze ab. alleen uit het 

 IMiddell. zee-gebied. 



Zaitzev noemt deze sooit: picicornis Steph. (= nitidus F.) en Zimmermann beschouwt n i t i- 

 d u s F. als eene var. (evenzoo nigricollis) van de Zuid-Europeesche A. b i g u 1 1 a t u s Oiiv. 

 (consanguineus WolL). 



A. b r u n n e u s F. (castaneus Gyll., ferrugineus Steph., irregularis Mnnh., rufulus Fairm., 

 marginicolhs Fairm., rotundatus Wehncke) (C.N.I.133) heet bij Zaitzev: rufulus Fairm. 

 (= brunneus F. etc.) 



A. at'finis Payk. (guttatus Illig., guttulus Schönh., branchiatus Babingt.) (G.N.I.133.1L11) is 

 nog in de provinciën L^trecht, Overijssel en in Noord-Limbvu'g gevangen. 



A. u n g u i c u 1 a r i s Thoms. (C.N.I.134). Volgens Ste. Claire Deville (Buil. Soc. Ent. Belg. T 2e, 

 IV— V, 20 Mail920) in Noord -Frankrijk, Noord-Duitschland, Engeland en Ierland, met a f f i n i s. 



A. Sturmi Gyllh. ( ? Goedeli Villa) (C.N.L134.11.10) wordt gerekend tot een sub-gen. S c y t h o- 

 d y t e s Seidl. Een nagenoeg geheel zwart exemplaar (melanisme!), uit Arnhem, Dec, beschreef 

 ik als a. m a ii r u s (C.N.II.A.773). 



