60 V. Dytiscidae. - Agabus. Platambus. 



A. nebulosiis Forst, (bipunctatus F., notatus Bergstr., humeralis Serv., ? nigromaculatus Goe- 

 ze., ? tessellatus Fourcr., ? biguttatus Zschach) (C.N.I. 134.11.8 en noot ^)) behoort, met con- 

 spersiis Mrsh., tot een sub-gen. Xanthodytes Seidl. Bij Wolnwe St. Lanibert in België, Juli, 

 werd eene a. i m ni a c ii I a t ii s v. Dorsselaer (B.115) gevangen (en beschreven), bij welke de 

 donkere vlekken op het halsschild ontbreken ; deze werd ook bij Stavenisse gevangen. Exemplaren, 

 zoowel (^ als 5, met geheel roodgeel achterlijf, in de omstreken van den Haag gevangen, welke ik 

 f I a V i V e n t r i s nov. ab. (B.102) noemde, is reeds in 1887 door Ragusa als a. ahdominalis be- 

 schreven; Zaitzev (1907) geeft daarvoor den naam Ragiisai. 



A. unguicularis Thoms. (C.N.I. 134) is door Ste. Claire Deville in Noord-Frankrijk (8om- 

 me en Seine-Inférieure) opgegeven. 



A. congener Payk. (Thunbg. ?) (confinis Steph., discolor Harr., ambiguus Say, fossiger 

 Motsch., morosus Lee, inscriptus Crotch., subquadratus Motsch., plaeopterus Kirby) (C.N.I. 135 

 en B.102). Een (J werd bij Bergen-oji-Zoom, Juni en twee $$ werden bij Denekamp, Juni, gev^an- 

 gen. Een uit Vlodrop vermeld ^ blijkt, bij nader onderzoek, p a 1 u d o s u s F. te zijn. Vermoede- 

 lijk is zij ook bij Amby (Limburg) gevangen. Deze soort gelijkt veel op p a 1 u d o s u s, doch is 

 gemakkelijk daarvan te onderscheiden, behalve door de in Col.Neerl.I genoemde kenmerken, door 

 de langere, smallere achterschenen en de, hoewel zeer fijne, toch meer in 't oog vallende sculptuur 

 der dekschilden; bij p a 1 u d o s u s daarentegen is de bovenzijde bijna glad. De a. *fuscotestaceus 

 Dalla Torre vertoont geelbruine dekschilden en is, volgens Zimmermann, synoniem met var. *foveo- 

 latus Muls. uit de Westelijke Alpen, welke eene kleinere, smaller-ovale, meestal lichtere vorm is; 

 het $ van dezen vorm is hetzij, evenals het ^, tamelijk glanzig of wel zijn de dekschilden uiterst 

 dicht gechagrineerd en dof (mutatievorm) ($ var. *Venturn Bertol.); deze laatste zou, met t\^i- 

 sche exemplaren, op den „Hohen Ven" in de Rij nprovincie, nabij de Belgische grens, gevonden zijn 

 {Roetfgen). Deze soort is over Europa zeer verbreid en komt in meerdere geographische vor- 

 men (vooral in Lapland en in de Alpen) voor. Kolbe (l.c.) houdt deze voor eene, in subspecies, ras- 

 sen en mutatievormen opgeloste en in de vorming van nieuwe soorten begrepen, collectieve soort. 



A. paliidosiis F. (congener Illig., striolatus Steph., pallidipennis Cast., politus Mrsh.) (C.N.13o. 

 11.6) is nog bij den Haag, Arnhem, Bergen-op-Zoom en op vele plaatsen in Limburg gevangen. 



A. feiuoralis Payk. (1798) (C.N.I.135.11.12) moet heeten: labiatus Brahm. (1790) (femoralis 

 Payk., assimilis Sturm, Eversmanni Ball., brunneus Hochh.,fulvaster Zaitz., HochhuthiZaitz.). 

 Deze soort is zeer verbreid in de provinciën Gelderland, Noord-Brabant, Limburg; ook nog bij den 

 Haag, Bergen (N.-Holl.), de Vuursche, Denekamp en Zuidwolde. 



A. undiilatiis Schrank (abbreviatus F., Hermanni Bedel, non F.) i) (C.N.I.135.11.13). Bij a. 



*interruptiis Schilsky is de dwarsband aan de basis der dekschilden in enkele stippen opgelost of 

 ontbreekt bijna geheel, of wel kromt zich eene schoudervlek langs de basis, eindigt echter spoedig, 

 terwijl het einde van den band nog slechts door eene in de nabijheid van den naad zich bevindende 

 gele stip wordt aangeduid, deze kan intusschen ook ontbreken (C.N.I. A. 668); in België met het 

 type. Exemplaren bij welke van den dwarsband, aan de basis der dekschilden, nog slechts een 

 klein vlekje naast het schildje over is, de topvlek ontbreekt, terwijl daarentegen in het midden na- 

 bij den zijrand, 1 of 2 vlekken voorhanden zijn, vormen a. *ptc/;/5 Meier; of wel van den 

 dwarsband blijft nog slechts alleen een vlekje aan den zijrand over {Meier zegt: soms ook nog het 

 lichte stipje nabij het schildje, de topvlek en ook in het midden nabij den zijrand 

 met 1 of 2 vlekken) a. *imperfect\is Meier; dit zijn onbeduidende afwijkingen. Bij a, *nonnn(h(latus 

 Scholz is de dwarsband geheel verdwenen. 



Platambus niaciilatus L. (biocellatus O. Müll., hebraicus Fourcr., ornatus Hrbst., praetextus 

 D. Torre) (C.N.I. 136. 12.1). Bij a. *inornatns Schilsky [immaculatns Baere, atterrimus J. Sahlb.) 

 (C.N.I.A.668) blijft op de dekschilden alleen de buitenrand geel, terwijl alle teekeningen overigens 

 ontbreken ; de dwarsband van het halsschild is onderbroken, de kop donkerder. Bij a. i n a e q ii a- 

 I is Panz. daarentegen is nog de vlek aan het schildje voorhanden (l.c. 668); bij Beekbergen 

 (B.94). Ook zijn overgangen tot het type bekend. — In de Alpen komt een kleinere, smallere, 

 minder gewelfde vorm (var. *pv.lchellus Heer) voor en daarvan is eene a. 9 d! r a c I I s i Gemm. & 

 Har. (glacialis Graëlls) (B.94). beschreven, bij welke de sculptuur der bovenzijde veel grover en 

 ruwer is; een dergelijk klein ex., dat volkomen aan de beschrijving beantwoordt, werd bij Valken- 

 burg in Limburg gevangen. 



') Zie: Hans Blunck, Kleine üeitriige zur Kenntnis des Geschlechtslebens mulder Metamorphose der 

 Dytiscidon. 1. Teil, Colyrabetesfuscus L. und A gr a b » s u n d u 1 a t u s Schrank ; 

 '2. Teil, A c i l i u s s u 1 c a t u s L., in: Zool. Anzeiger Bd. XLI 1913. 



