V. Dytiscidae. - Cybister. - VI. Gykinidae. - Gyrinus. 65 



lepidus Apetz, Herbeti Pe\i;our.) ^) (C.N.1. 144. 20.1). Kolhe (l.c.) pleit voor het behoud van den 

 soortnaam: Roeseii Füssly. Fleischer beschrijft eene a. *nmrginiventris (uit Rumelië) bij welke de 

 onderzijde, n.1. meso- en metathorax, benevens de sterniten zwart of zwartbruin zijn, aandenach- 

 teri'and breed geel gezoomd. Een overgangsvorm tot den normalen vorm. 



Het 9> iii^t de ingekraste, langsstrepige sculptuur der dekschilden, was volgens Kolhe ,in den 

 begimie een mutatievorm, die den glabripennen vorm verdrongen heeft. jMerkwaardig dat in het 

 Oosten en Zuiden van het zeer uitgestrekte verbreidingsgebied (tot ver in Azië en in Noord-Afrika) 

 naast genoemden $-vorm, nog wel exemplaren van den primairen ^-glabripennen vorm gevonden 

 worden. Deze soort zou uit het Oosten (Azië) afkomstig zijn, de primitieve vorm eener soort (of 

 de primitieve soort van een genus) blijft n.1. nog wel in het oude vaderland achter. 



VI. Familie (a'RIMDAE 2) (C. N. I. 144) 3). 



Oyriniis niiniitus F. (bicolor Oliv., Kirbyi JVIi'sh., rockinghamensis Lee.) (C.N.I.147.2.1). Zaitzev 

 brengt deze soort tot een sub-gen. G y r i n u 1 u s; hier is het schildje aan de basis vaneen korte 

 langskiel voorzien en het mesosternum over de geheele lengte gegroefd. Ik zag nog exemplaren 

 uit Denekamp (Hornven) en Loosdrecht, Juli. 



G. marinus Gyllh. (lembus Schiödte) forma opacits Sahlbg. (C.N.1. 147.2.2 en B.106). Volgens 

 A. Zimmermann *) is opamis C. R. Sahlbg. (= indicus Aubé) een tot nog toe alleen in Lapland en 

 Finland voorkomende soort; alle andere opgaven van vindplaatsen duiden op verwisseling met 

 G. T II o 111 s o n i Zaitzev '") (= aeneus Thoms., opacus Kiesw., Redtb., Seidl., Ganglb., Reitter, 

 Edwards, Zaitzev). Bij laatstgenoemde var. of soort bestaat, volgens Zaitzev en Zimmermann, 

 de microsculptuur der dekschilden (evenals bij G. marinus) bij het (J uit eene fijne, verspreide 

 bestippeling (doch steeds dichter en krachtiger dan bij m a r i n u s), welke veelal slechts op de 

 achterhelft is aangeduid ; daartusschen is de oppervlakte glad ; bij het $ is tusschen die (veel dich- 

 tere en ook iets krachtiger) bestippeling bovendien eene zeer fijne chagrineering ") bemerkbaar, 

 waardoor de glans der bovenzijde minder en eene geringe loodglans opvallend is. — Bij de mij 

 onbekende noordsche G. opacus CR. Sahlbg. is de microsculptuur in beide seksen gelijk 

 en bestaat uit regelmatige rondachtige celletjes. Ook is er verschil in den penisvorm ; 

 deze is bij T li o m s o n i in het voorste vierde gedeelte smal, met parallelle zijden, aan het 

 uiteinde afgeknot; bij opacus daarentegen aan het uiteinde ternauwernood smaller dan aan 

 de basis. G. marinus en T h o m s o n i zijn nog nader aldus te onderscheiden: 



Grootte 6—8 mm. Lichaam eenigszins buikig, breed-ovaal, iets achter het midden 

 het breedst, vooral onderscheiden door de grove stippelrijen en den vorm van den penis. 

 Glanzig, diepzwart, soms met zeer geringe bijmenging van blauw; de uiterste zijrand en 

 de naad der dekschilden, zoo ook het voorste gedeelte van den kop, geelkoperglanzig ; 

 het anale segment soms roodachtig. Dekschilden met elf ') grove stippelrijen, van 

 welke de binnenste ternauwernood fijner zijn dan de buitenste en slechts naar voren 

 iets zwakker worden; de twee binnenste rijen zijn op de achterhelft iets groefachtig 

 verdiept, waardoor de tusschem-uimten aldaar als zwak verhevene langsribben iets 

 uitkomen. Uiteinde der dekschilden meer afgerond dan afgesneden (zooals bij de Zuid- 

 Europeesche G. D e j e a n i Brullé ( =aeneus Aubé, nitens Suffr.)), naar buiten volko- 

 men afgerond, zonder in 't oog vallenden tophoek; zijrandgroef der dekschilden vlak en 



') Zie: D. N. Voinow. La spermatogéuèse chez Ie Cybister Roeseii (C. R. hebdom. des 

 Sciences, Acad. des Sciences. 1902) en: La spermatogénèse d'été chez Ie Cybister Roeseii (in: 

 Archives de Zool. expérimentale et générale, 4e serie, T. I, 1903). 



J. Chatanay, Sur Ie tarse des Cybistrides (note préliminaire), in: Buil. Soc. Ent. Fr. 1007, 

 n'. 12. 



■) Zie: P. Lesne, Contribiitions k l'étiide des premiers états des G y r i n i d e s (in: Ann. Soc. Ent. 

 France 71 (Buil.) 85, 1902. 



M. Régimbart, Gyrinidae. 1902. I (Wytsman, Genera Insectorum). 



K. Ahlwarth, G v r i n i d a e, in: Coleopterorum Catalogus auspiciis et auxilio. II'. Junk editus 



a .S'. Schenkling, Pars XXI. Berlin 1910. 



D. Sharp, The British species of G y r i n u s (in : The Entom. Monthly Mag. Ser. II, Vol. 



25, X% 291, London 1914). 



R. van Dorsselaer. Les Gyrinides de Belgiqiie (in: Buil. Soc. Ent. de Belg. T. II. 1920). 



') Op blz. 7, C. N. I (overzicht der Familiën) regel 26 v. b. staat: „Voorpooten lang, de middel- en 



achterpooten kort en samengedrukt, allen tot zwemmen ingericht"; lees: „Voorpooten lang, tot vast- 

 grijpen geschikt; de middel- en achterpooten kort en samengedi'ukt, tot zwemmen ingericht." 



*) Alois Zimmermann,DeT derzeitige Bestand der Gyrinidensammlung des Deutschen Entomologischen 

 Museums in Berlin-Dahlem und die wissenschaftlichen Ergebnisse ihrer Durcharbeitung, in: Entom. 

 Mitt. VI, 1917, X". 4 6. p. 135—170. 



M Ph. Zaitzev, in: Revue Russe d'Entom. VII, 1907. 



') Deze chagrineering bestaat uit reeksen van meer of minder dwars uitgetrokken, eenigszins hoekige 

 celletjes. 



') Xiet tien, zooals de meeste auteurs opgeven. 



5 



