VI. Gyrinidae. - Gyrinus. Orectochilus. - Rhysodidae. - Rhysodes. 67 



uitgebogen, aan de basis iets smaller dan aan den kort-driehoekig afgesneden top, 

 welke door de tamelijk diepe, van voren breed afgeronde middelgroef niet bereikt wordt. 

 In West- en Middeleuropa zeldzaam, maar meer in het Zuid-Oostelijk gebied. In Neder- 

 land overal waargenomen, maar veel minder dan natator distinctus Aubé. 



(J. natator L. (bicolor F., mergus Ahr., marginatus Germ.) (C.N.1. 147.2.4.). De var. W a n k o- 

 w i c z i Régimb. [Sujfrianl Seidl., mergus Seidl.) (L.VI) is bij Leiden, Ankeveen en Laag Keppel 

 gevangen. Zij onderscheidt zich door veel krachtiger stippelrijen en bovendien nog door korteren, 

 van voren breederen, iets meer gewelfden vorm, sterker afgeronden buiten-tophoek der dek- 

 schilden en door eenkleurig mesosternum en uiteinde van achterlijf, terwijl in den regel de onder- 

 zijde metallisch-zwart is en het mesosternum, benevens het anale sterniet, roestrood zijn. 



(i. SiiÜt'riani Scriba (C.N. 1.148.2.5) is nog bij Ankeveen, Mei, Nederhorst den Berg, bij Bergen- 

 op-Zoom, Gravemoer en Mook gevangen. 



ii. bicolor Payk. (celox Schiödte, ? elongatus Mrsh., mergus Strm.) (C.N.1. 148.2.6) is nog bij 

 Amsterdam, Zaandam, Zierikzee, Bergen-op-Zoom, Witmarsum (Fr.) en Mook gevangen. 



G. elongatus Aubé (angustatus Aubé) (C.N.1. 148.2.7) heet, volgens Gawjlhauer en Ahlwarth 

 (Coleopt. Catalog. J unk — Srhenkling, Pars 21. 1910): caspius Ménétr. (angustatus Aubé, distinctus 

 Suffr., elongatus Aubé). Reitter beschouwt caspius Ménétr. (B.100) als een grooteren, minder 

 smallen vorm van elongatus Aubé. In den Cat. Col. Eur. 1906 is angustatus Aubé 

 (B.100) eene var. van elongatus Aubé; dit zijn de zeer smalle, in 't midden als 't ware in- 

 geknepen exemplaren. De soort is in alle provincies gevangen. 



Orectochilus villosus Müll. (Modeeri Mrsh., dauricus Motsch., sibiricus Motsch., involvens 

 Seidl., non Fald.; Seidlitzi Jacobs) i) (C.N.I.148.3.1). In het westelijk Middell. zee-gebied leeft 

 een vorm (var. *Bellieri Reiche), bij welke de onderzijde gedeeltelijk zwartachtig en de bovenzijde 

 hooger gewelfd is. De soort werd ook in aantal gevangen op het Lutterzand bij Denekamp (Over- 

 ijssel), waar zij uit het natten zand te voorschijn kwam ; ook bij Oldenzaal, Deventer en Leuvenum. 



Familie RHYSODIDAE ^) (Zie C. N. I. 6 noot 2). 



Deze familie, welke ook tot de A d e p h a g a gerekend wordt, bevat landbewoners, welke 

 zich van de C i c i n d e 1 i d a e en C a r a b i d a e aldus onderscheiden : 



Sprieten 11 -ledig, dun, draad- of borstelvormig, van normale lengte. Monddeelen vrij, 

 niet door de kin bedekt. Het metasternum wordt vóór de achtercoxae, over de geheele 

 breedte, van eene, meestal hoekige, dwarslijn doorsneden. C i c i n d e 1 i d a e en C a r a- 



b i d a e. 

 Sprieten jjarelsnoervormig, uit 11 kogelvormige leedjes bestaande. De schenen ver- 

 toonen, van binnen aan den top, een horizontalen korten dubbelhaak. Halsschild langer 

 dan breed, met 1 tot 3 langsgroeven. Monddeelen van onderen door de verlengde kin vol, 

 komen bedekt. Metasternum vóór de achtercoxae zonder dwarslijn. Lichaam lang- 

 gestrekt, met parallele zijden; met een hard, zeer chitineus tegument bedekt. Kop 

 smaller dan het halsschild, met eene gevorkte groef. Dekschilden met diep inge- 

 kerfde langsstrepen. Het eerste sterniet, of de eerste twee sterniten, slechts aan de 

 zijden zichtbaar en evenals de achtervleugels volgens het Adephagen type gevormd. 



(Rhysodidae). 

 Van het genus Rhysodes Dalman (Ryssodes Jacq. Duv.) komt de soort sulcatus F. 

 (europaeus Ahr., exaratus Dalm.) (volgens Schilsky) in Westfalen voor. Zij leeft in het hout van 

 oude vermolmde boomen. Kop met twee, van achteren vrij uitloopende, langsgroeven. Halsschild 

 met drie langsgroeven, van welke de zijdelingsche van voren afgekort zijn. Dekschilden met af- 

 geronden schouderhoek (sub-gen. Rhysodes s. str.) '). Lichter of donkerder roodbruin, glad 

 en glanzig. Achterschenen bij het cj aan het uiteinde, naar binnen, in een haakvormigen tand ver- 

 breed. Lengte 6* — 8 mm. 



') Zie: P. Lesne, Contributiou a l'étude des premiers états des G v r i u i d e s (Orectochilus 

 villosus) (Buil. Soc. Ent. d. France, 1902). 



') Zie: P. de Peyerünhoff, La position systématique des Rhysodidae, in: Rev. d'Eut. XXII, 

 77, 1903. 



Gestro, Rhysodidae, Junk. — S. Schenkling, Coleopterorum Catalogus, Berlin 1910, Afl. I. 



') Eene tweede soort van dit genus, uit Oostelijk-Middeleuropa, behoort tot een subgenus O m o- 

 g 1 y m m i u s Ganglb. Hier (R. G e r m a r i Ganglb. = exaratus Er. = americans Reitt.) vereenigen 

 zich de twee langsgroeven op den kop in het midden, van daar tot den sehedelrand in eene groef uit- 

 mondende. Halsschild met drie geheel doorloopende langsgroeven. Dekschilden met bultig uitstekende 

 schouder hoe ken. 



