VII. Staphylinidae. - Aleoc'hara. 69 



zwart ; dit fieldt voor goed uitgekleurde exemplaren, wat ook ons exemplaar is. Volgens Bernhaiier 

 zou bij het cJ alleen op het eerste onbedekt tergiet een zwak bultje of tandje aanwezig zijn. 

 Lengte 6 — 6è mm. 



A. e r y t h r o p t e r a Grav. (C.N.I.166, L.I en B. 93) moet uit de lijst der inheemsche Coleo- 

 ptera geschrapt woiden ; het exemplaar uit Meerssen bleek een ongewoon kleine A. r u f i c o r n i s 

 Grav. te zijn. Zij werd bij Duisburg in de Rijnprov. en in Nassau gevangen. 



A. h e 1 g o 1 a n d i c a Wasmann is, volgens Bernhaver, een groot exemplaar van A. a 1 g a- 

 r u m Fauv. (grisea Thoms., non Kr.; fuliginosa Muls. et Rey, litoralis Woll.) (C.N. 167.1.2). 

 Ongewoon groote exemplaren komen ook langs onze kust voor. 



A. grisea Kraatz (senilis Muls. et Rey, obscurella Thoms., nitidula ïhoms) (C.N.T.167 en 

 L. VI). Bij Wijk a. Zee, Mei, Bergen a. Z., Juni en Vlissingen, Juni. 



.4. nitida Grav. (C.N.I.167.1.7.) moet, volgens den „Cat. Col. Eur. 1906", Reitter en Schilshj, 

 heeten: bipiistiilata L. (nitida Grav., bipunctata Oliv., cursor Steph., velox Steph., dorsalis Steph., 

 biguttata Kolen; fusconotata Muls. et Rey, transita Muls. et Rey, laetipennis Muls. et Rey). 

 Uiterst kleine exemplaren vormen de a. p a u \ i II a Muls. Rey (L. VIII). Exemplaren, bij welke 

 de geelroode vlek op de dekschiklen totaal ontbreekt, noemde ik ii n i c o 1 o r nov. ab. (B. 100). 

 Een exemplaar uit Noordwijk a. Z. is ongewoon klein. 



.4. lanuginosa Grav. (C.N.I.168.1.8). Bijvoegen en verbeteren: „Het halsschild is weinig dicht 

 of spaarzaam en zeer fijn bestippeld ; de ruwe, langere, opgerichte beharing is schuin, van binnen 

 naar buiten gericht." 



A. 1 y g a e a Kraatz (frigida Fauv.). Deze soort gelijkt op lanuginosa, doch onderscheidt 

 zich door den slankeren vorm, de bruinroode pooten, de veel fijnere bestippeling en de kortere, 

 minder afstaande beharing van het halsschild en door de kortere, fijner bestippelde dekscliilden. 

 Glanzig zwart, de dekschilden meestal aan den achterrand roodachtig, zelden geheel bruin. Spriet- 

 wortel en tasters bruinrood. Dekschilden vrij ki-achtig, dicht en ruw bestippeld, matig dicht grauw 

 behaard. Achterlijf naar het uiteinde weinig versmald, krachtig en niet zeer verspreid, in de diepe 

 dwarsgroeven der voorste tergiten dichter en iets grover bestippeld, lang zwart behaard. Lengte 

 3—4 mm. Volgens Ganglbauer in Middel-Europa, volgens Reitter in bergstreken van West-Duitsch- 

 land. Wordt uit Hamburg opgegeven. 



A. V i I I o s a Mannh. (monticola Rosenh., alutacea Muls. et Rey, cognata Mark.) (C.N.T.168 

 en L. VIII). Bij Valkenburg (Limb.) Nov., in aantal in een duivenhok. Deze soort is het naast 

 verwant aan m o e s t a Grav. welke laatste, volgens Reitter, moet heeten : d i v e r s a J. 

 Sahlbg. (= moesta Er., non Grav.). 



De verschilpunten tusschen beide soorten kunnen aldus aangeduid worden: 



Kop, halsschild en dekschilden, bij sterke vergrooting gezien, tusschen de bestippeling 

 fijn gechagrineerd. De dekschilden elk afzonderlijk weinig langer dan breed. Halsschild 

 veel fijner bestippeld dan de dekschilden. Diep zwart, slechts matig sterk glanzig, op 

 het voorlijf eenigszins loodglanzig. Pooten zwartbruin, de knieën en tarsen roodachtig. 



Lengte 3—4* mm villosa Mnnh. 



Kop, halsschild en dekschilden niet gechagrineerd. De dekschilden elk afzonderlijk veel 

 langer dan breed. Halsschild over het midden even sterk bestippeld als de dekschilden. 

 Glanzig zwart, de dekschilden veelal bruinzwart, of aan den achterrand, als bij lanu- 

 ginosa, roodachtig, doorschijnend. Pooten bruin, met roodachtige tarsen; soms 

 geheel bruinrood. Lengte 4— 4^ mm diversa J. Sahlb. 



A. sangiiinea L. (fumata Gyll., bnmneipennis Kr., moerens Thoms.) (C.N.I.169.1.9). Bijvoegen 

 en verbeteren: „Lichaam (behalve de dekschilden) zwart, bij onuitgekleurde exemplaren ook het 

 halsschild meer rood-bruinachtig. Dekschilden soms iets langer dan het halsschild. Achterlijf 

 naar het uiteinde nagenoeg onbestippeld. Lengte 3i— 4A mm. (volgens Reitter).'" Deze soort zou 

 ook in de nesten van Vespa crabro L. voorkomen. 



A. ciinieiiloriim Ki-. (C.N.I.169.1.10) is nog in Zuid-Limburg (Valkenburg, Aalbeek, Heek), in 

 aantal, in hamsterwoningen en ook eenmaal bij Heek in een dassenhol gevangen. Zij ontwikkelt 

 zich in de woningen van deze zoogdieren; ook wordt zij opgegeven uit de holen van spitsmuizen 

 en zelfs uit de nesten van duiven en oeverzwaluwen. De roode vlek op de dekschilden is niet scherp 

 begrensd en breidt zich soms verder over de schijf uit. De zijranden van het halsschild zijn bij 

 minder goed uitgekleurde exemplaren, iets of wat roodbruin. De bovenzijde van het lichaam is 



