74 VII. Staphylinidae. - Aleochara. Dinaeda. 



hoeken van het halsechild niet uitgebogen. Sterk ineengedrongen soorten. De beharing 

 oi) de dekschilden nagenoeg gelijkmatig van voren naar achteren gericht, fijn. De 

 soorten: ciirtula Goeze, lata Grav., 1 a t i c o r n i s Kr. en c 1 a v i c o r n i s Redtb. 



(Aleochara s.str.) 

 Sprieten zelden dik, meestal meer of minder slank, naar het uiteinde dezelfde breedte 

 behoudende, nooit naar den top dunner wordende, derhalve niet spoelvormig. . . 4 



4 Kop veel smaller dan het halsschild, pooten niet opvallend lang 5 



Kojj groot, slechts weinig smaller dan het halsschild. Sprieten en pooten lang, de 

 achtertarsen iets langer dan de schenen. De soort spadicea Er. . . . (Rheochara Rey). 



5 Het 5e tot 10e sprietiid driemaal zoo breed als lang. Beharing der dekschilden gelijk- 

 matig van voren naar achteren gericht. De soort: spissicornis Er 



Heterochara Rey). 



Het 5e tot 10e sprietiid hoogstens tweemaal zoo breed als lang 6 



6 Dekschilden buitengewoon dicht, korrelig of raspachtig, ruw bestippeld en nagenoeg 

 mat, de tusschenruimten der stippels ternauwernood herkenb^aar, kleiner dan de rasp- 

 stippels. Achterlijf naar het uiteinde versmald, meestal zeer dicht bestippeld. Halsschild 

 groot, aan de basis het breedst en aldaar de basis der dekschilden nagenoeg omvattend. 

 Achtertarsen nagenoeg even lang als de schenen. De zeer fijne beharing der dekschilden 



ook aan den naad nagenoeg recht naar achteren gericht 7 



Dekschilden meer of minder dicht bestippeld, de stippels veelal raspachtig, maar de 

 tusschenruimten even groot als de stippels zelf ; de fijne beharing der dekschilden van 

 achteren, van af den naad, schuin naar buiten gericht 9 



7 Halsschild nagenoeg evenzoo dicht en sterk als de dekschilden, maar gewoon, bestip- 

 peld. Achterrand der dekschilden, naast de achterhoeken, uitgebogen. Achterlijf dicht 



bestippeld. De soort p u b e r u 1 a Klug (Xenochara Rey). 



Halsschild meer dan tweemaal zoo fijn bestippeld als de dekschilden. Achterrand 

 der dekschilden, naast de achterhoeken, niet uitgebogen 8 



8 Achterlijf zeer dicht bestippeld. De soorten: Millori Kr., iutricata IMannerh., 



en niorion Grav (Baryodma Thoms.). 



Achterlijf grof en weinig dicht bestippeld. De soort brevipcnnis Grav. (Euryodma Reitt.) 



9 Achterlijf zeer dicht opeen bestippeld, met nagenoeg parallele zijden, naar den top 

 niet duidelijk versmald. Dekschilden naast de achterhoeken niet uitgebogen. De soorten : 



trisfis Grav. en moesta Grav. ^) (Isochara Bernh.). 



Achterlijf glanzig, meer of minder wijd uiteen of ongelijkmatig bestippeld, meestal 

 naar het uiteinde zwak versmald 10 



10 Oogen zeer groot, zeer sterk ontwikkeld, evenals bij Sten lis sterk uitpuilend en nage- 

 noeg de geheele zijde van den kop innemende. De soort B r e i t i Gnglb 



(Ophiochara Bernh.). 



Oogen niet opvallend groot, niet uitpuilend, ongeveer de helft der zijden van den kop 

 innemende. De overige vermelde soorten (Polychara Rey). 



Dinarda ^) dentata Grav. (strumosa Payk.) (C.N.I.172.2.1). Over de verschillende sub-species 

 of rassen van deze soort, werden nog mededeelingen gedaan door Bernhauer ^) en Wasrminn *). 

 Bernhaver geeft de navolgende determinatie-tabel: 



1 Halsschild duidelijk breeder dan de dekschilden aan den achterrand. Lengte 3^—5 



mm 2 



Halsschild niet of ternauwernood breeder dan de dekschilden aan den achterrand. 

 Lengte 3 mm ras (sub-sp.) pygmaea Wasm. 



2 Lichaam over 't algemeen grooter, glanziger, de dekschilden meer wijd uiteen en meestal 

 krachtiger bestippeld; de achterhelft van het 5e onbedekt tergiet, ook onder het 



microskoop gezien, glad. Lengte 4i— 5 mm ras (sub-sp.) Markeli Kiesw. 



Lichaam over 't algemeen kleiner, minder glanzig; dekschilden \Tij dicht en fijn 

 bestippeld; de achterhelft van het 5e onbedekt tergiet, onder het microskoop gezien, 

 met uitzondering van den toprand, duidelijk netsgewijze gechagrineerd 3 



3 Halsschild aan den zijrand breed rood gekleurd, zoodat meestal slechts de binnenste 

 schijf oppervlakte zwart blijft. Spiieten slanker, de voorlaatste leedjes zwak verbreed. 

 Lengte 3è— 4 mm ras (sub-sp.) Hagensi Wasm. 



') Aan A. moesta Grav. is naverwant A. vagepunctata Kr. eene soort uit Hongarije, die 

 ten onrechte uit Elberfeld werd opgegeven. 



') Zie: E. Wasrnann, D i n a r d a-Arten oder Rassen, in: Wien. Ent. Zeit. XV. Jahrg. IV en V Heft, 

 1896. 



") Dr. Max Bernhauer, „Die Staphyliniden der Paliiarlctisclien Fauna. I. Tribus A 1 e o c li ar i n i 

 (II Tiieil), in K.K. Zool. bot. Ges. Wien 1902. 



*) E. Wusmann, „Zwei für Holland neue Ameisen, mit anderen Benierliungen über Amcisen und 

 deren Giiste aus Süd-Limburg", in: „Tijdschrift voor Eutom. 58e deel, 1915, blz. 150. 



