VII. Staphylinidae. - OcALEA. Chilopora. Calodera. 87 



1 Dekschilden matig dicht en duidelijk bestippeld; ook het halsschild duidelijk bestip- 

 peld. Kop fijn, soms grover, dan echter niet dicht bestippeld. Halsschild iets smaller 

 dan de dekschilden; aan de zijden, vóór het midden, gelijkmatig afgerond. Glanzig, 

 spaarzaam behaard, roodbi'uin, de dekschilden iets lichter; de kop donkerder gekleurd. 

 Sprieten, tasters en pooten roodgeel. Achterlijf nagenoeg glad. Lengte 3i— ij mm. . . 



badia Er. 

 Dekschilden fijn en zeer dicht bestippeld 2 



2 ^Sprieten, tasters en pooten geelrood 3 



Sprieten pekbruin, de wortel slechts weinig lichter gekleurd; tasters en pooten donker 

 roodbruin, de dijen donkerbruin, de tarsen roodbruin. Lichaam zwart tot pekzwart, 

 matig glanzig en matig dicht behaard. Deze soort vereenigt de eigenschapijen van O. 



r i V u 1 a r i s en p i c a t a; met de eerste heeft zij het smallere halsschild en de sterk 

 uitijuilende schouderhoeken gemeen, doch onderscheidt zich, behalve door de kleur, 

 nog door de veel fijnere en minder dichte bestip])eliiig van het sterker glanzige halsschild 

 en door de iets minder dicht bestippelde dcksclülden. Van p i c a t a, met welke zij in 

 bestippeling en glans van het halsschild overeenstemt, onderscheidt zij zich, behalve 

 door de kleiu', nog door smaller halsschild, sterker uitpuilende schouders en iets dich- 

 tere bestippeling der dekschilden. Immature exemplaren zijn ook gemakkelijk te her- 

 kennen. Lengte 4—5 mm concolor Ksw. 



3 Halsschild over 't algemeen opvallend smaller dan bij p i c a t a , waardoor de dek- 

 schilden veel breeder schijnen te zijn en de schouderhoeken meer uitsteken; dit onder- 

 scheid is intusschen niet altijd even opvallend. Halsschild duidelijker en dicht bestip- 

 peld, waardoor de glans veel zwakker is; ook zijn kop en dekschilden duidelijk dichter, 

 de kop sterker, de dekschilden iets fijner dan bij p i c a t a bestipijeld. Pekzwart, 

 weinig glanzig, vrij dicht behaard, dekschilden en uiteinde van achterlijf bruin; de 

 wortel der roodbruine sijrieten, de tasters en pooten geelrood; dikwerf komen exem- 

 plaren voor welke eenigszins immatuur zijn, bij welke de kleur veel lichter is, veelal 

 geheel pekbruin met roodachtig halsschild en roodachtigen achterrand der achter- 

 lijfssegmenten; daardoor zijn deze in kleur niet van p i c a t a onderscheiden. Bij een 

 groot materiaal van beide soorten valt de meerdere grootte en het meer robuste in 

 't oog. Volgens Reuter is deze soort grooter dan ji i c a t a, halsschild en dekschilden 

 uiterst dicht en fijn bestippeld, de tusschenruimten der fijne stippeltjes ternauwer- 

 nood grooter dan deze. Zwartbruin, de dekschilden veelal lichter bruin, het achterlijf 

 voor het uiteinde donkerder, nagenoeg zwart. Lengte 4 — 5^ mm. [volgens Bernlmuer), 



5— 5i mm. (volgens Reitter) rivularis Mill. 



Doorgaans iets kleiner dan rivularis, het halsschild en de dekschilden dicht en 

 fijn, op het halsschild wiijder uiteen dan bij rivularis bestippeld; de tusschen- 

 ruimten der fijne stippeltjes op de dekschilden opvallend grooter dan deze; de beharing 

 iets langer en minder fijn. In kleur met rivularis overeenkomende. Van O. 

 badia onderscheiden door den grooteren robusteren, breederen vorm en vooral door 



de veel dichter bestippelde dekschilden. Lengte 4—5 mm picata Steph. 



('hilopora Kraatz (C.N.I.184.12). Volgens Reitter leven de soorten van dit genus langs oevers, 

 onder afgevallen bladen en aanspoelsel en loojjen niet in den zonneschijn rond, zooals de 

 aanverwante T a c h y u s a's, maar blijven verborgen. 



Chilopora nibicunda Er. (oblita Heer) (C.N.1. 185. 12.2) is nog bij Amsterdam gevangen. 



('alodera protensa Mannh. (humilis Er.) (C.N.I.186 en B.90). Het exemplaar uit Zoelen, 

 dat ik, ten om-echte, onderdennaam van Calodera nigrita Mannh. (l.c.13.1) vermeldde, 

 blijkt tot bovengenoemde, voor de fauna nieuwe, soort te behooren. Nog werd zij bij Leeuwen, 

 Brummen en Oisterwijk gevangen. C. nigrita Mnnh is mij alleen uit Exaeten en Steyl (uit aan- 

 spoelsel van de Maas) bekend. 



€. aetliiops Grav. (occulta Heer) (C.N.I.186.13.3). Reitter beschrijft eene a. d i c h r o a (B.102), 

 bij welke de dekschilden en het achterlijf roestrood zijn. Bij een exemplaar uit Exaeten (Limburg) 

 is de bovenzijde eenigszins roodbruin en zijn kop en de laatste tergiten van het achterlijf wat 

 donkerder getint. Ook zag ik exemplaren, uit den Haag en den Bosch, bij welke de geheele boven- 

 zijde, behalve de zwarte kop en de iets donkerder laatste tergiten, roestrood gekleurd is. 



C. riparia Er. (paludum Kr., atricapilla Scriba) (C.N.1. 186. 13.2) is nog bij Baarn, Ommen en 



Vlissingen gevangen. 



€. rufescens Kiaatz (C.N.I.186). Bij Heerde (Geld.), Maart. Op moerassige plaatsen, 

 in greppels onder rottend gras. 



