88 VII. Staphylinidae. - Amakochara. Phloeopora. 



Aniarocliara forticornis Boisd. Lac. (flavipes Motsch., brunnea Motsch.) (C.N.1. 187.14.3) is nog 

 bij Rotterdam, Zeeburg, Brummen, Zutphen en Steyl (Limb.) gevangen. In het voorjaar ook uit 

 vochtig mos langs oevers verkregen. 



A. umbrosa Er. (tenuis Heer) (C.X.1. 187. 14.1) is nog bij Amsterdam, Katwijk en Velj) ge- 

 vangen. Bij Valkenbmg, bij Lasius fuliginosus Latr.. 



Phloeopora replans Grav., Ganglbauer (C.N.1. 188.16.1) moet heeten: testacea Mannh. (reptans 

 Er. non Grav.). Van deze sooit werd bij Hilversinn, Sept., een exemplaar van de var. ii i t i d i- 

 V c n t r i s Fauv. (B.97) gevangen. De var. t r a n s i t a Muls. et Rey bij den Haag, Loosduinen, 

 Baarn en Breda; in C.N.1. 188. 16.2, als sAnroniem met a n g u s t i f o r m i s. 



I'. angustiformis Baudi (C.X.1. 188. 16.2) is nog bij Arnhem, Rotterdam en in Zuid-Limburg 

 gevangen. 



P. corticalis Grav. (latens Er., major Ki., producta Muls. et Rey) (C.X.I.188.16.3). Achter 

 dennenschors. Zeer zeldzaam. Loosduinen, Juni; IJilversum, Baarn, Oct. ; Velp, Aug. ; Valken- 

 burg, Aug. en Exaeten (Limb.), Mei, bij Lasius niger L. 



P. o p a c a Bernh. Deze, mij onbekende, uit Zuid-Frankrijk en Hongarije beschrevene, soort, 

 zou, volgens Schilsky, bij Elberfeld in de Rijnprov. gevangen zijn. 



P, t e r e s Grav. (corticalis Er., tenuis Grav., Scribae Epp. ').) Bij Ganglbauer s^Tioniem met 

 corticalis Grav. ( = tenuis Grav.). Verbreid, doch tamelijk zeldzaam. 



Ik laat hier volgen een betere tabel der in Nederland en het omliggend gebied, bekende soorten 

 van het genus Phloeopora, naar Bernhauer en Reiiier (L.VI), afwijkende van wat Gamjlhauer 

 geeft : 



1 Het 4e onbedekt tergiet aan de basis evenzoo diep en breed ingedrukt als de vooraf- 

 gaande tergiten. De beharing van het halsschild van voren naar achteren gericht. . . 2 

 Het 4e onbedekt tergiet aan de basis veel zwakker ingedrukt dan de voorafgaande 

 tergiten 4 



2 Halsschild niet of slechts weinig smaller dan de dekschilden, eenigszins verbreed, dof, 

 uiterst fijn en dicht bestippeld, stoffijn behaard. Achterlijf tot aan het uiteinde dicht en 

 fijn bestippeld, matig glanzig; bij de var. ni7if/ïyen^m Fauv. glanziger en iets minder 

 dicht en naar het uiteinde wijd uiteen bestippeld. Zwartbruin, kop en achterlijf don- 

 kerder; dekschilden lichter. Sprieten, tasters en pooten geel, veelal de sprieten naar het 

 uiteinde donkerder. 



Bij var. transita Muls. et Rey is het halsschild iets smallei' dan de meestal langere 

 dekschilden; de dekschilden zijn zwart en slechts aan de basis geel. Lengte 2^—3 mm. 



testacea Mannh. 

 Halsschild in 't oog vallend smaller dan de dekschilden, niet of slechts weinig ver- 

 breed 3 



3 Halsschild eenigszins dof of slechts zwak glanzig. Deze soort onderscheidt zich van 

 testacea door den smalleren vorm, den breederen kop, de in 't algemeen donkerder 

 kleur, het smallere, langere, minder doffe halsschild, de iets langere dekschilden en de 

 minder fijne en minder dichte bestippeling. Goed uitgekleurde exemplaren zijn veelal 

 geheel zwart, met zwart- of roodbruine dekschilden; de wortel der bruine siM'ieten, 

 de tasters en pooten geel; onuitgekleurde exemplaren zijn veelal opvallend lichter ge- 

 kleurd, veelal met de kleur van testacea. Lengte 2J— 2i mm. ... angiistiliormis Baudi. 

 Halsschild iets breeder dan lang, naar achteren weinig versmald, tamelijk glanzig, 

 lichaam breeder. Deze soort is door het glanzige, matig fijn en matig dicht bestippelde 



') P. S c r i b a e Epp. is bij Gani/lbauer eene afzonderlijke soort, van corticalis Grav. ( = teres 

 Grav., sensu Ganglb.) aldus onderscheiden: door den breederen vorm van het halsschild met rep- 

 tans CJrav. (sensu Oant/ll).) en angustiformis Baudi, door den sterken glans met corti- 

 calis Grav. (vergelijk de beschrijving dezer drie soorten in C. N. I 188) en latens Er., Ganglb. 

 (L.VI) overeenkomende: zwart, halsschild zwartbruin, dekschilden bruinrood, aan de basis en soms 

 ook aan de zijden wat berookt; sprietwortel, tasters en pooten bruinrood. Kop fijn en matig dicht-, 

 in 't midden iets meer verspreid bestippeld, glanzig. Het 3e sprietlid ternauwernood korter dan het 2e, 

 bij reptans Grav. iets korter en smaller dan het 2e, zoo ook by corticalis Grav. en 1 a t e n s 

 Er. (sensu Gamillmner) (zie blz. 89 noot 1). Halsschild smaller dan de dekschilden, ' 3 breeder dan lang 

 aan de zijden van voren meer afgerond, naar achteren meer versmald, op het midden meer gewelfd 

 dan l)ij r e p t a n s, matig glanzig, fijn en matig dicht bestippeld, in 't midden meestal met twee opper- 

 vlakkige langsindrukken, van voren met eenige fijne randwinipers. Hot midden van de basis van het 

 )ialssfhild is bij liet o flauw opgericht en iets naar achteren getrokken. Dekschilden duidelijk langer dan 

 lilt halsschild, matig fijn en vrij dicht bestippeld. Achterlijf op de eerste vier, aan de basis diep dwarsge- 

 groefde, vrij liggende tergiten vrij grof en dicht, op het 5e tergiet veel fijner en meer verspreid bestip- 

 peld. Lengte 2i — 3 mm. 



