VIL Staphylinidae. - Phloeopora. Phloeodroma. Atemeles. 89 



lialsschild, onder de soorten met diep, overdwars ingedrukte basis van het 4e onbedekt 

 tergiet, onderscheiden. Zwart, tamelijk glanzig; matig dicht behaard ; dekschilden don- 

 kerbruin, meestal naar het uiteinde en aan den naad rood, soms geheel roodbruin ; het 

 uiteinde van het achterlijf lichter of donkerder roodbruin ; de wortel der roodbruine 

 sprieten, de tasters en pooten geelrood of bruinrood. Kop duidelijk smaller dan het 

 halsschild, fijn en weinig dicht bestippeld. Bij het (^ meestal met twee oppervlakkige 

 langsindrukken op het halsschild; het 7e tergiet meestal zwak gekorreld. Lengte 



2J — 3 mm., tamelijk zeldzaam teres Grav. 



4 Halsschild dof gechagrineerd, een weinig vetglanzig; dekschilden veel langer dan het 

 halsschild. Deze soort is door het doffe, weinig glanzige, lichaam, het slechts zwak in de 

 breedte ingedrukte 4e onbedekt tergiet en de donkere kleur gemakkelijk te herkennen. 

 Zij gelijkt het meest op c o r t i c a 1 i s, maar is daarvan door de donkere kleur, het 

 doffe lichaam en de veel langere, fijner en veel dichter bestippelde dekschilden te onder- 

 scheiden. Dekschilden meestal aan den top, om den naad, iets bruinrood; het uiteinde 

 van het achterlijf smal roodachtig; sprieten zwartbruin, met pekbruinen of roodbruinen 

 wortel; pooten roodbruin of pekbruin, met lichtere schenen en tarsen. Halsschild veel 

 smaller dan de dekschilden, iets langer dan breed, over het midden, bij het (^, sterk, 

 bij het $ zwakker neergedrukt en bij het cj met twee duidelijke langsgroeven ; evenals 

 de dekschilden matig fijn en dicht bestippeld. Achterlijf matig fijn en dicht, naar 

 het uiteinde iets wijder uiteen bestippeld; bij het (J het 5e onbedekt tergiet duidelijk 



korrelig. Lengte 2^— 2i mm opaca Bernh. 



Halsschild meer of minder glanzig, niet merkbaar gechagrineerd, veel smaller dan de 

 dekschilden. Dekschilden weinig langer dan het halsschild. Dekschilden zwart, de 

 tophelft tamelijk scherp rood afgescheiden, matig dicht en matig fijn bestippeld. De 

 fijne beharing van het halsschild is over het midden naar voren en naar achteren-, overi- 

 gens schuin van binnen naar buiten- en op het achterste derde gedeelte eveneens van 

 binnen naar buiten gericht; bij de andere soorten overal van voren naar achteren 

 gericht. Sprietwortel, tasters, pooten en uiteinde van het achterlijf, geelrood. Bij het 

 ^ het 7e tergiet meestal duidelijk gekorreld. Lengte2i — 3mm. (latensEr.)i)corticalis Grav. 



Phloeodroma c o n c o I o r Kr. (C.N.I.189 en L.VII). Bij Lochem, Dieren en Eerbeek, 

 Mei — .Juli. Bij deze soort zijn de sprietleedjes, na het 5e lid, sterker verbreed, geleidelijk in breedte 

 toenemende; de voorlaatste leedjes bij het (^ matig-, bij het $ sterk verbreed. 



Atomeics Steph. (C.N.L189) en Loiiiecliusa Grav. (C.N.L191) '^). Volgens TFa5/rtann(„Vivi- 

 paritat und Entwicklung von L o m e c h u s a und A t e m e 1 e s", in: Wien. Ent. Zeit XXXIV, 

 Heft 8 — 10, Festschr. f. Edm. Reitter 1915) is voor Lomechusa strumosa F. (C.X.L 

 191.18.1), die op den hoogsten trap van symphile aanpassing staat, thans vivipariteit *) als nor- 

 male voortplantingswijze geconstateerd. Atemeles e m a r g i n a t u s Payk. (C.X.L 190. 17.1) 

 welke, onder de verwante soorten, op den laagsten trap van symphile aanpassing staat en ook 

 morphologisch (wat den vorm van het halsschild aangaat) het meest van het Lomechusa- 

 type afwijkt, is, althans in eenige gevallen, omgekeerd ovovivipariteit geconstateerd. Voor de 

 grootere A t e m e 1 e s-soorten (pubicollis en pratensoides Wasm.) die, evenals 

 p u b i c o 1 1 i s, forma trunricoloides Wasm. *) ook morphologisch met Lome- 

 chusa overeenkomen, is het daarentegen waarschijnlijk, dat zij, evenals de vorm trunci- 

 roloides, in hare wijze van voortplanting meer tot de vivipariteit dan tot de ovovivipariteit 

 naderen. Atemeles paradoxus Grav. (C.X.L 190. 17.3) eindelijk, die aan den eenen kant 

 aan A. e m a r g i n a t u s (door den vorm foveicollis Wasm.), aan den anderen kant aan 



') Ganolbauer beschouwt 1 a te n s Er. (L.VI) (= major Kr., prodiicta Muls. en Rey) als eene van 

 c o r t i c a 1 i s Grav. onderscheidene soort. Zij valt in 't oog door de kleur, de minder fijne en minder 

 dichte bestippeling van kop en halsschild, door de krachtiger randwimpers van het halsschild, de minder 

 diep en dwars gegroefde basis van het 4e onbedekt tergiet en het kortere 5e onbedekt tergiet, waarop 

 bij het (J eene dwarsrij van langwerpige korreltjes voor den achterrand. Glanzig zwart, de achterhelft 

 der dekschilden rood. Lengte 3 mm. Volgens Oanglbauer doorgaans meer algemeen dan corticalis. 

 De soortbepaling bij Phloeopora loopt bij de auteurs zeer uiteen ; een eigen opvatting te geven 

 wordt daarom, vooral door gebrek aan een groot materiaal van goed bepaalde vangplaatsen, onmogelijk. 



-) Zie ook: E. Wasmann S. J., Ueber die europaischen A t e m e 1 e s, in Deutsch. Ent. Zeit. XXXI, 

 1887. 



Neue Beitrage zur Biologie von Lomechusa und Atemeles, mit kritischen Bemer- 



kungen über das echte Gastverhaltnis, in : Zeitschr. für wissenschaftliche Zoölogie. Bd. CXIV, Heft 2 

 Leipzig, 1915. 



H. Schmiiz S. J., Die Ursaehen der Doppelwirtigkeit bei Atemeles in: Deutsche Entomol. 

 National-Bibliothek, 1910; 



en K. H. Ch. Jordan, Zur Morphologie undBiologie der myrmecophilen Gattungen Lomechusa 

 und Atemeles und einiger verwandten Formen (m. 20 Fig.), in: Zeits. f. wissensch. Zoölogie, 

 hrsg. von E. Ehlers. Bd. 107. 1913. 



') De eihuid wordt waarschijnlijk bij de geboorte afgeworpen. 



*) In de nesten van Formica truncieola Xyl., o.a. bij Lippspringe in Westfalen. 



