VII. Staphylinidae. - Atheta. 95 



achterhoeken stomp, maar duidelijk aangeduid ; zeer fijn, dicht en rimpelig bestippeld. Dekschilden 

 iets langer dan halsschild, eenigszins breed-vierhoekig; aan den achterrand iets uitgebogen, nabij 

 de buiten-tophoeken flauw uitgerand; tamelijk fijn en uiterst dicht, iets rimpelig bestipijeld. 

 Achterlijf vrij dik, evenzoo breed en tweemaal zoo lang als de dekschilden, met krachtig en breed 

 gerande, flauw afgeronde zijden; aan de basis iets neergedrukt, naar het uiteinde tamelijk ge- 

 welfd; veel glanziger dan het voorlijf; fijn-, op de eerste vrij liggende tergiten vrij dicht-, naar het 

 uiteinde veel spaarzamer bestippeld en aldaar met enkele wimperharen aan de zijden. Middel- en 

 achterschenen zonder eenig spoor van wimperharen. Lengte 2 — 2 i mm. Bij Valkenburg en Aalbeek 

 (Limburg), in groot aantal, in hamsterwoningen, waarin zij zich ontwikkelt. Bernhauer beschreef 

 A. S k a 1 i t z k y i naar exemplaren uit de holen van S p e r m o p h i 1 u s c i t i 11 u s L. 

 (Erdziesel — niet inl.) ^). Zou ook in konijnenholen en in die van spitsmuizen waargenomen zijn. 



.4. pygniaea Grav. (obfuscata Grav., umbrata Grav., sericata ]VInnh., minutissima Lac, similis 

 Steph., tenuior Steph., picea Makl., conviva Makl.) (C.X.I.204.25.3). Het seksueel verschil is bij 

 deze soort zeer opvallend. Bij (^ het laatste tergiet en sterniet recht afgesneden, de achterranden 

 iets verdikt met neiging tot karteling; bij $ is het 6e sterniet vlak uitgebogen, met gladden achter- 

 rand. 



.4. siibsiniiata Er. (fimetaria Thoms., rustica Ch. Bris., navicula Muls. et Rey) (C.N.I.205.2Ö.10). 

 Verbreid in de provinciën Zuid- en Noord -Hol land, Gelderland en Limburg; o.a. bij Wijk aan Zee 

 in groot aantal; ook op beenderafval. 



.4. fiingi Grav. (agaricola Mannh., obfuscata Steph., cingulata Heer, dubia Sharp., modesta 

 Motsch., bicolor Heer, plebeja Woll., hygrophila Hardy et Bold, negligens Muls. et Rey, laeticornis 

 3Iuls. et Rey., rhyssoptera Kr., simulans Muls. et Rey, myrmecobia Mannh.) (C.N.I.20o. 25. 8) 

 var. whaia Er. (B.103) wordt zoowel door Fauvel alsook door Reitter als zoodanig beschouwd. 

 „Ganglbauer („Die Kafer von Mitteleuropa II", 1895, blz. 158) daarentegen zegt,- dat de door O. 

 Schneider op Borkum gevangen exemplaren volkomen den indruk maken van eene zelfstandige 

 soort te zijn. Ook volgens Bernhauer eene goede soort. Zij is fijn en weinig dicht behaard, steeds 

 glanzig zwart; de dekschilden bruin; de sprieten gewoonlijk geheel pekbruin, het Ie lid altijd zwart; 

 tasters en pooten bruingeel. Behalve door de donkere sjirieten is zij van f u n g i onderscheiden, 

 door het sterk verdikte eerste sprietlid, het minder korte, naar voren meer versmalde halsschild en 

 door de krachtiger en veel minder dichte bestippeling der voorste tergiten. Ook is het 5e onbe- 

 dekt tergiet niet langer-, bij f u n g i veel langer dan het 4e. Bij A. f u n g i zijn de sprieten geel- 

 rood of bruinachtig, maar dan aan den wortel roodgeel ; de dekschilden kastanjebruin of geelbruin; 

 kop en halsschild zwart, overigens het lichaam glanzig bruinzwart. Exemplaren met geelbruine 

 dekschilden, welke aan het schildje donkerder zijn, zijn a. n i g r i c e p s Heer. Lengte 2i mm. 

 Volgens Sharp (in Engeland) uitsluitend op zandige plaatsen langs de zeekust. In Nederland 

 eveneens langs de zeekust, maar ook langs oevers van rivieren en plassen (B.103). In Oostenrijk 

 ook in de holen van S p e r m o p h i 1 u s (Ziesel). 



.4. clientula Er. (pulchra Ki-., montivagans Wollast., Sharpi Rye, aleocharoides Woll.) (C.N.I. 

 205.25.9). Verbreid in de provinciën Zuid-Holland, Gelderland, Noord-Brabant en Limburg; 

 over 't algemeen zeldzaam. 



A. c r i b r a t a Kr. In Noord-Duitschland (o.a. aan de L^ntertrave). Deze soort behoort tot 

 het sub-genus D a t o m i c r a Muls. et Rey. Volgens Reitter zijn bij de, in Col. Neerl. I. 205, 

 tabel, bij 40, vermelde soorten het halsschild slechts matig verbreed, niet tweemaal zoo breed als 

 lang (ook bij z o s t e r a e Thoms.) en evenals de dekschilden, fijn en dicht bestippeld. Bij 

 c r i b r a t a daarentegen is het halsschild tweemaal zoo breed als lang en, evenals de dekschilden, 

 matig fijn, diep en dicht bestippeld. Zwart, de dekschilden veelal zwartbruin. Pooten bruingeel, 

 dijen berookt. Koji smaller dan het halsschild, dit laatste weinig smaller dan de dekschilden, die 

 te zamen de helft breeder zijn dan lang. Lengte ruim H mm. 



-4. il o d i e r n a Sharp (vicina Kr.) (B.103) (zie: A. zosterae Thoms. (synon. hodierna 

 Sharp) (C.N.I.206.25.13) wordt door Ganglbauer en Reitter als eene goede soort beschouwd, welke 

 zich van zosterae onderscheidt, doordat het 5e tot 10e sprietlid niet breeder dan lang, bij 

 zosterae daarentegen duidelijk breeder dan lang zijn. Overigens gelijkt zij op zosterae, 

 doch is iets grooter en heeft iets langere sprieten. Zwart, de dekschilden zeldzamer zwartbruin, de 

 pooten lichter bruin. Kop breeder en korter, bij het (J met een duidelijken langsindruk. Lengte 2 

 mm. Zeldzamer dan A. zosterae Thoms. (nigra Kr. celata Ths.); ik zag exemplaren uit den 

 Haag en Velp. 



') Eene opgave dat de in Finland en Zweden voorkomende A. f u s c a Sahlb. (latiusciila Thoms.) 

 bij Hambnrg, 's avonds, zou gesleept zijn. berust vermoedelijk op verwisseling niet A. laticollis 

 Steph. (fusca Sharp) (C. X. I 20.5.25.11). 



